سلام، من روشان هستم، و تو بغسمت شستو چهار از نفکه سکوش می کنی کدر او آخر شهری ورماهه حزار سیسادن آوادنو زبت و پخش میشه.

چیزی کدر حالش نیدن شستی، هر جمی مستقبل لمن از کتابه سیپینز نوشری یو والهراریه.

عمید نفکه این که هرگونت هفتیش ساختار یا قائد از زندگیمون دور بشه و جاش رو به آزادی بایام بده.

تخسمت رابل شنیدیم که گز چشمن داز کلان بدوری کم آلان داریم تش زندگیمی کنیم نگاه کنیم.

یعنی بجنک های که باز از کشور های جهان درگیر شون هستن کاری نداشت باشیم.

به نسبت حزار یا پنسد سالقاب مردم تو بشتر کشور های دنیا تو دوری یا سل هو سبت زندگیم کنان.

و بشتر آمار مرگمیر بدلایلی کی راز خوشونات های انسانیه.

و حتى این که شخوشونات در ستبین علمالیو تو دوران مواصر تجای بھی شرف ده,

که بوزور کتاری نمپراتوری های تاریخ باک همتاری خوشونات مطالاشی شدن.

حلو این بسمت آشتیه هستیی.

کشور های مستقلی کباد از فروپاشیی نمپراتوری ها بالو مدن مشخ خسن بجنگ علاغی نداشن.

به استسنائی تیداد کمیز کشور ها از ساله زارا نخصد چلو پنج بین ور کشور ها برای فت هت حسقی رکشور های دیگه به شون هم لنمی کنان.

هم چیم فت رو های از از های خراکی تاری خسی اصیگ ده.

خیلی از امپراتوری های بوزورک همین جریب انا شدن اخیلی از فرمان رو ها بو مردومان تواقع داشن که اوزا همین تار هم باگی بمونه.

امش شبی خلاش که کشی های که رومی ها مغل ها با اسمانی ها باری فت رو های داختان رو امروز دیگه نمی شهیت جای دون یا را نداخت.

از سال ازار نخصد چلو پنج بباد هیچ کشو بر مستقلی که از ترفه سازمان ملال برسمیت شناخد شدباشه تسخیر وز رو یا نخشه محظ ناشده.

هنوزم هر از چندی بازی جنکای مهدود بینه کشو بره اتفاق میفده.

هنوزم ملیون هان افرتون جنکا کشتمیشن.

اما جنگ دیگه روالما امولا هنجار نست.

خیلیاز مردوم بواور درنکن نواپ دید شدن جنکای بین الملالی مختص بکش بره از سربتمنده دمقشاتی کتو قارب اورو پاست.

و لدار وقه سول باد از انکت بره یکش بره های دون یا بناتی جرسی دو شای شود رسمت اورو پا هم شود.

اینجاری که آخرن جنگ جدی بینه کشو بره های امریکای جنوبی.

...