ماریا، زمانی کنمی اپانی رخاند، لبخندی برچه راشنی مياشت. با خود ایست آتفت فکور با تمرکت روی شترن جتسابورکا. چه با که زیبا بنازر میلسید. چه اقتفاقی می تباند با از این تاقید رفطار پانیشابات. ماریان مصلا اکسر مردمجازیده برای تامید ماشنش نزد پانی میدفت. اوه همیشه پانید آبار لبسکار اشدیده بود و دستان روگانی او سیا. اوم ارتی نبود که سننتار ازی رپابوگ زراد و براهتی ازیم ازیم ازیبوگ زراد. امهالا رازی شدیبود. وقتیان میکنی کالاش کردی بود چاعد باشت پس ماریا همی تاوان از از موزو از تفبال کنن. اكنون میدان از که باید برای اینی چکاریان جمده هات. سالک برگش ببرای مسافران اوطل توزیدات که اینی بینمایندگی از کل لجازیده در مسابقات شتران شرکت که داز و باشجا ات جازیدر مارفی خواد که. در موردی جوملی آخرش بگوشهای خودشام ایتماد نداشت. بقه هو تل رابی پسائیس سپورت و بشه هرد افت.

خس داشت بی کتشنام ازورا خباردهت.

ادر پرخش اخبار نداشت. بره اتل رابی پسائیس سپورت و بشه حدفت. رس داشت بیک کترینام ازورا خبر دهت. ادر پاخش اخبار جدید هرفه ای بود. نتجی کارش خیلی آلی بود. تقابلت زور همه شخد ارجران بودن که لنی جزدر در مصدر لیشترنج اوروپای موارکی کر دست و اخنون در آتن بسرمی بند حدود ازور پنیدیت کم مرد کونچ کاف و تامیلگا می آيانت و از اوم خاند جوزیات دگی ختری از ام خبر در اختیار شنگ بغزارت. پانی هم دستان خلاشه ی از خلاش سختبود. او از خلاش خجالات مگشید که آخرین نفری بوده که از موزمو تالی شده از. همه باوت حب ریک مگفتات. کروز که روز اشتر بابی ماری گزران دبود باد از ار تصننگی رف دکتور خبر کنه.

دکتور گو azomot telésodást. Hámebe utább rék mi góftát. Korosz, kérúzásraba bimali gozelandébout, báldászor tesznünk geref doktor káverkone. Doktorgóf kéb bimariöó, zaturgyélye Még érmóz menest, veba jeld urjan szibébim aristanben el. Elharamnét erazai beszéharás, uradárbim aristan bestelik eldánt, tabetemanat bekomakedást kaha na faszbe kesen. Góróházbékt elindoktorha, dár ott a rúbdatt. Kurosz, derdexhelyi dider színagy eszaszúkat. Derde de... از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از اه الینی در آتن بسر می بود. ادرزینش اینید اتساورمی کر که مهتاطانه اببلین سربت رب جلوهاری کر میدهت و بارد دونیای میشمت کتنها برای خوده احساقت از تاست اچه هار خانه که اوله از دونیا جدامی گاره اتطه اگر اینی همی دسترابی مزرد راز ابل دولی مصرده هر سوشمه بازم اهم ده در

چون اوب آتین سفرد راز اگلی دولیم اصدره هر سیشمه بازم آنم ده دونه در

چون او باتین زفردو یا نروز, پانی و عرمانی بخانی پروفسور زنگ زدند. اما کسی جبابندت. انها عمیدور بودن کبیتاوانند از پروفسور اتلعاتی در مردی المی بدأس بیابانند

تابیتاوانند دستان یا که از خودشان در آورد بودنت کامل در کنت. تروزت دوبا مبسترشدنی کروس مردی باردو تا هوشت. کروس بخطر مسکن هایزیاد چورت مزد که کستا موکن مرتاکندات به فریاد زد چیشو. ان دوم از ام کس تیب ایلنی بازی کنم بگو بالا چیشو ده

پروفسور بسور اتگفت

منه ایش وقت کس نداشتا مش دمارت ویلونام گایم بشا

اینش وقت مگست ندنم تو رب مرازم خاتمم دارات کنه کستگف؟

منم من تزارید دارات نمنیستن

تو استاد اخان اصکرن نخودت از مشکلات یاسی که خودت ببجد بودی

کروس خندیت قروص خندیت می تو نسیب ام خبار بی دی تید بی مارسلام بودیو من حمی حالکی رو رو مولد گاشتا. بات نا گانگفت؟ بیت ارسن تو باکتی ایلینی برگدز اندنامونی؟ خرص بش شوخ تر ایگفت تو بید بجای انکی پای منت تو توابود بزاری بیریس رو بیلینی کستگف مانی جمی مونا کروس و درز دروز مبارز بابی ماری در بی مرستان در کساشت. ادرگال بکستا جای را گرفت که هرهز در زمانزند بودانش اشخال لکر دبود. کستا به انفک رفتتت که بيات به علنی خبر مرگی کرست رب ده هد. ساکر اشا آماده که ربا نارا هاتی اجازی رکار اچشوت. از نزر کستى مصفت کتات اشده بود. اِم بار آتن برایش هیچ نبیدی نداشت. اوباید با الانی مباجه میشوت. کستى با دوستان اشخاطرات زیادی در آتنداشت. در جبانی هم میشب دنبال خوش کزرانی بود. زمان گزاشت و او تهریر کرد و انسان ساکتو آرام میشوت. خطردش مسيگ نقباشی بود کبنان باران باری ده و رنگه یاش بها مگاتی شده باشند. تربندر تخسیگ رف و آدرسه hótه لی علنی داداد چم خودش برای اینانی وطل ببیلی ترزر کردبود. کارمن دو اطل بایو اتلاداد که اینانی از وطل خارید چودست. اما کستا گفت کے در اطاره اینی منتزرش خواهد منت. اطز از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از درستاش چان دفدیر روی ته اخدراز بکشتا امه این کارن نه که و داز موتتی شروکت بیتدام زدنده رو تاک و از این که شیزی برای خندن با کدنه یا برده بود ته از صف کد از جی بی کتش ایک پکت سیگار درابت و ایک ناخروشنکه. ناگه هن بیادن نکسای آفخر کروس اقتاد و سیگار رب افشار زیل بایج لیکن برسدای بولان داش کناش پرسی

پسینزن کجاز

تسنگیر بی اطاقر ترکن دن

نمی خاص بایلنی رب روشا با

کلی دی اطاقر بی پزیل اشتورد ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‍ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ʻ‿ʻ ایننی دوست آتبان از رسیدن کستابه اوطل رسید.

ان روز دوره سبومه مصاب ربود و ایننی با پیڑوزیه رغلی بشک مرد بشاشی بود از دوره مصاب بات حسش رو. البتی نتیج بیتر از چیزیبود که بلیمبار حينگام بار ایچو دن بسالون و دیدن اچهار میزشت رنج بل از شیشیی با کداشت سبور کده بود. او بیدور سیبونگی سیدی بود

داری کلوب را برایاکر بار بست

پیتر فو بدور سبور مرسیدبت. داري کلوب را برای آخری بار بست و بطرفه اوطل را افتا. باردخ يابان کچکی شتکه ششروز گزاشتر باکرال بی پرسته پش ازان رات می شت خوب مبالزه کردبود، اما کمی ایسازه ناومی دیمی که نمیتا بانه از فوران بن ناق سو سور کردر، چون برای بچا قادون اخاری دبود. تسلم گرفت بمرکز شاگ دنوات. زمانی که بوطل رسید برای برگ اشتن بن ناقسوص خیلی دیربود. رویت اختاش نشاش و که فره اشتد روهد. پاهایش دا اتمیکت. نگا مطواجش ات بویس سیگاردر اطاق بیچی دست. بایت مطواجش اتاش سیگار های رویت اختبپزیلش تماسگره تتوزی بخالد، کارمن دشیف اواز شدی بود واز موزو خبر نداشت، اما گولد دریم باره تحوید کند، اینی کمتهایش بارسی کر و مهمه چیز سرجایش بل. نگه هن نگه هش بسفی شتن جفتد. مطبت جشوت کشا هستیا از روی سفی افتادست.

بیاد اطاف افرن سبیها افتد، زمانگی نی میدانهز جای سربت سکو جست. شاہ رسر جای خود گزاش، و ملافر تمیس کرد. اگرد خستیبود که بسور اتخواباش بود.

سواته دویسو بسور اصخاب پرید.

...