با دازور شنبی اینمی تسمیگرف برک روص میو دوالت زمنیگه انجراسی ساکای پراز میو درگستشبه قستاک کنشکا و دیدنه لری وشبود بمعدیدنه و از خنده ترکی. زنی بامهها یامبو و چهری روستای. قروص بنگه اش ارسر سرزنش کر. بات انه رب هم ماده حکرد، لنی که پایش از خنده بولند او سوز سوده بود دباره پوشت دیواره بولند شرم حایویش پنوه گرفت، سفس رویسند لیمیشاش و تکی نداد.

مزل اببلیم باری کبخانه کروس آمدی بود. کروس برایو همه چیز رتو زیدار

و بات شترنج رویمیز گزاشت.

اینی ابلین هرکت اشنان جاندت کسطان اینگار بخات خستگی بیکاریاش در کنت سری بازیکت

اینی با خمسردی روشه اجده های نیمه سری دادر پیش گرفت

و بدست شند هرکت توشه اجده های نیمه سری رادر پیش گرفت،

و باد از شان دارکت تبانه سکستر دور وزانت،

کستر ابروها اش ربالابورت و بنانهات جب دیتر بزی کنت، تمرکوزات حولانی که رشت، اینی بخودش تسمیگ رف ازی ملاگات شرمند بی رون نایایت.

کروسن بشدد جاز بین تالش دبگت.

کستا خیل سری غفل گیرشوت و بازیش خالت دفاعی بخد گرفت. بادت زیقسا اتنیم علنی کسطار مات کرت. کسط خلی خوشال بود. دیدن ریافی پیروز مندانی کسطار اصبانی میکر. کروس خیلی خوشال بود دیدن ریافی پیروز مندنیی کروس خاصطر از سبانی میکر بات بحنو آبت کچن روحش دورست بایت بیلابت ان روز ا اینی خوشهال بود کتبانست ان دارو سات رشک از دهات. پانی با دیدن خوشهالی اینی دبار خشمش رو لوشوت. از خودش پرستید علمی بازی باختا کجامی روات با کبیدن در از خانخارد چور با مستقیم را کشه ارمنی او برائی پانی نشیدنی آوات هد هنگا میگه رستوران خلبتاشت سرمیز ایپانی نشست

پانی حال خمی نداش وگف

مرز اشدان میشه ارمانی جباب داد داری زود تسمی میگیری این اید بخطه یه شاتر این زندزتالاق به دی

دیگه نمی خمش

مگه چیکار کر ده

اغلا بسکونه میره بیدون

ارمانیگو

پوید ده لی من باک کنی

توم با دیگنم خمش، مگه چکار کرده، اغلب از کنمیده بیدون، ارمانی گف پوید دل منه پاک کنی،

توم با لشم کنی، پنی با دکت و سورت دستاش که رشو، سورت اشباز سود، اما باد گفت، آه درسلیس، فکردی من چیدر آدمیم،

هیش فید ریدن موریدت نکیدن،

بید اتمینان میدم کسی خوادار نمیشه،

پانی اگدن که در نمیشه.

...