فردو سیخانی، رسمت سدو وم، تاستانه مرگه سوندیار.

از بطقاب انجاب بحيان رسید که سی مورد بلداده روستم رسید زخم هایور مرهم کرد زخم های رخ شوهم مرهم کرد.

و باده اون ابال بروستم نهیداد که سبندیار چیزی در سرنه وشتشه از و اون همینی که هرکه سورب با کشه به نفرینه پزورگ دو چار میشه و یا زندگیه پر از رنجخ ها هداشت یا خودش به زودی می میره.

بگفتنین هارف نسیهت که ارستم که تجای که میشه از خوشتنه سبندیار پرهیز کن، اما اگر نشود را هلی براش در ام با اون را هل همین بود که تیری از ایک درخ ته گز که در جای مخفی بود که فرد خوده سیمور اون رو بلد بود، اون تی رو بسازه و اون تی رو هم مستقیمن با چش می سبندیار پرتا کنه.

سیمور اون دگفت و را هد. هل ادام اید اوستان.

سپیده همان گه زکوه بردمید. میاون شبی تیری را اندر خمید.

و پوشی درستم سلی هه نبت. همیت جا هان آفرین یاد که.

چا نامت برلش کرنام دار کن جو ید از راز مستقندیار بودگفت.

برخی ززن خواب خش و رو بیز بار رستم کین کش.

چو بشنید آفاوز اش از پندیار سلی هی جان پیش او گاشت خواف.

چا نگف بس با پشو تنکی. شیر نباشت بر مرد جادو دلیر.

گمانی نبور دم که رستم زرار بدییوان کشد بب رو گیاب رکولا.

همان بار کش راخ زیرند راش زی پیکان نبودیچ پید اب براش.

شینیدم که دستان جادو پرست بهنگام یا زد بخشید دست.

چو خش مارد از جادوان بگزرد. برام ارنک شردن پسین با خرد.

این هرپای که ال ان شنیدم از پندیار زد.

ایجاد اش بیک نکتی که من گسمت قبل هم گفت بودم.

یک توزی ایک از پندیار دادم در باریی ایدامی بحسر رو انتانی از پندیار که گفتم.

از پندیار شخصن نگا هم منفین از پت به خاندان رسن بخصوز زالد رب.

بخاطر انکه اتغادر این ها اهل جادو و تقلوب هستن.

الندر بحانه شارمی کونه.

النکه سوب شد روستن نهیب زد که بیا جنگ رو ایدامی بیدیم.

...