ʻاʻ ʻاʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ درین بی پتکستر لام تکرام گشمکنیم پتکستی که بسردت هفتیگی پرشمشه و هدن فش کمکی بی به تکردنه کیفیتی رابو بی تو زندگیم آر انسانه مارن در اردی بیشمه ای چارساد پنچستیم از دهل از فند ای چارسا دیچا هار هم بیتانومون در ایران انترنید ندران و ایک جنگی چهل روزار در تاریکیم اتراق تجو بی کهردن مطاسفانه این روز همه تزنی بی بی بی بی موزاکیارت بیین ایم رکابو جمه روزلامی بی کجا که شیدیم شه این اپیز دوات باز پرشه اپیز دو سد نا دا پرنجا پتکست دلانتا کنم و بنام سوٹ ها ی خاموش

ما تکتکشن این رزادر این توی این تویت رامای که تو شنم کنیم تجرب امخنی امیدوانم که اپزوط بداده تن بخاره

لستفرم برمت کامن تابنیم سیت که دسته رجوی چمون زواطی کار بخاریم توی پوات کس

اپزوطه بعد در این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ازیفه میم سک چیزیه کدر تارو پوده زندگیم اتنی دشوده سک فقط دامورد مرک نیست سک بره هر چیزی ایک دست میره بره هر رابتی ایک اتاما میشه بره هر رویا ایکنی میکارمی مونه بره هر خونی کم اجبور میشم تاکش کنیم بره هر تست ناز دی که که از مصیریر زندگیمون بیرومی ره. برای هر از وخانواضی خونی کم اجبور میشم بدلیلی از دن دگی بزاریم اش کنار. دسته این که نار. سوکی این خالیش دن دسته از چیزی که زمانی بهش تکیمی کردیم. دسته ایم ام خیلی بخطه سکرو این کار می کنیم. اخم میگیم ان چیزی نابود یدستی بود تاموم شود

یکار بود اتاز دادم ی رابت بود شکست حور

دیگه مهم نیس

و لی پدنمه قال بمه و روانمه چیزی دیگیم یا یک کم یک درون من تهنشمیشه

به دون نکه بشه اسمی براش بزاریم

اسمی مسل سک

دروصمیسه زخمی که پنسمان نشو ده

اما هر بار که بهش درسمیزنیم بد جوری ده ادمیگر

وقتی مف میمسل از سوگ دوروز مزز خمی که پانسمان نشوده امه هربار که بهش دست مزنیم پد جوری داد میگره وقتی ممه هجرات می کنیم ایس سوگ ها بیشتر بچشمه ممیان مومیان چوم محجرات فقط ترغی رجو کرافیانیست یا آلمه از دستادان های کچی کبوزو پروب خدش بہام را همیاره سوگه زابان مداری سوگه مهلی اشنى سوگه خانواضی کن از دیکه منیست سوگه دستز از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این سمبودانه. تسمیگه رفتن توینه بزو دعامورد سک سوپات پکنم به بحانه روزجا هانیه سک و بین دعلیلکه

مه نوی سوید بری مهام این ایواریش نستالازم دریم بهش بشترنگ اخ کنی و دامور دشیاد بکیلی

دو سایم اتخیدی باختا مباش سوید تن همی منیم چون جامه این فقط نوه خوسی از سوگ رو براس میات میش نصه کسای که زیز را دستو دن برش مجرس خات میگنن برش تسیات می فرستن خوبه ها

این اصل باد دیسرس میتمیش نصه کسای که زیز را دستادم برش مجرس ختمیگین برش تسلیت می فرستن خوبه ها

این اصلا بات دیس مصرلمه مو بات این مو دل

هم در دی هم دلی و شفر قتروا هم داشتبشیم از این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این سک دید دره، وخدي ام روز من درام از سک سوح بات مقنم، مخام از زبان مشتره که بشاریت سوبات کنم. که که چکه از اینت هجو به مصنست. هل کسی بشکیلی تو زمان یا زندگی چیز را دست میده بخالا یا قمی که پوشت سرش میزر مواجه میشه هتم تو نتر سلامتی مباشه گاه یونگم اشکاره گاه یا پین هانه گاه یادمه مگه ریو فاریات بروزش میدن گاه با سکو تو بی خابی گاه در قلب خش میرز بیرون گاه دا قلب افصر دگیو خاموشی ومن توین اپیزوات مخامتو لامتا کالامی ازیز امرو داوات خانا بهین نگو هبسی اتری وستوگ بهینک فقط بماگه ازیزانمون محتحتودش نکنیم به انک بب هزیریم هر بار چیز رادتس میدیم حق داریم ارش سوگ واری کنیم حق داریم کامگیم باشیم حق داریم نیاز بزامانی داشتا باشیم که خدمون دواره بسازیم. ایم مقات دامار برد سن توزیتتاً کبی دنید در ادامه این اپیزوات کر رو روو بسوگ از یه زاوویه های مطفوهی تینگا خکنی

خر در بری اموه سوگ یه زر فارات راز مرک هرف بزنیم

دابعین کچر آ این سکا کم تردیدم شن دابعی فروا یا نرابانی مسترکی که پوشت همی این تجربها هست

دابعی ای امو ای سکا مخام باتون سوات کنم براکاری برم مووجه با این سکای خامش

یاده مموه اصوق هم خم باتون سوات کنم براکاره برم موواجه با این سوکهای خاموش

یاده موم باشه دستایمان روزجه هنی اصوق فقط ایک روزنیس و نظرم ان ایک رویاد آواریه کماتوزندیم بارها و بارها از دست میدیم

...