موشاجر های وجودتره کدرون های ایک ترف ان چنان اصبانی میشه که رفتارش بیرون از ماتودی نورمال امتماد دنانه هران میگر

سداشون میر بالا اگ راگ می کنان گرگی می کنان التماس می کنان

کلماته جویدون نام افومیگن محاشنم کشن

دست خودشونه گاز میران

جو زمین گالتم زنن

تجو می ندر که هم سرشون بخد ادعا کن که

زاهرن ترفم مغابل دوچار جونون آنیشوته

و باسه ختمه بد

ترفه مغابل دوچار جونون آنیشوده

و باسه ختمه بد.

ترفه خمسار برین که مزرها لکنه هتشروم کنمه تزاهرانه آروم هرف زدن. اگر بیست سگتر بید ناشدت رفه یا یه بچه دو ساله

نتیجگیری کبا از میشه هم سر از بیدگه وغان از قیز تشن نوج کنه

را هتفق کنم کسی کتر باش از کوردر میره دیگه اتبار باور پزیر راز داس میده. هر چی مخان بگن بسرط اوطمتی که اپتال میشه چون آشفتو اصبیشت اگر دگت هنوالا بیت ایمیشه کتا و جهر جالب کنی بین که ایشون چا آدم نابال اگو اتزاهیه وازادگه اونی که آرومه آدم خوبیه اونی که دهنش کف کردو درجل از ولزمی کنه اقاب مندس مطال سفانه انجری هردو ترفتر یه چارخیر که رسازنده گیر میفتن کبنه فهیچ کدوم نست یه لحزی هستش کون آدم خونسر بار می یارده میگه چون دیوونیی دیه هرف زن با هت بیفایده ترفخاش بینکی داد میزن و به خودش می پیچه به انه سمی رسک هم زمن در هر شان ستبت جو و درک شدن راز داس میته بانا بارین بیشتر واشت میکنه. بیشتر دیونه میشو اگر آغ میکنه و بیشتر اتبار خودش از رسال میبر. و اختی ترفه آرومه منتقی تش خیس میزره که ایشون دیون اشاده شد باست بشه ترفه خاش میگین هست کنه وغن دیونه از این بنوبه خودش باست بشه نتنه آغلان رفتار کنه تیگی اتماد بنفس شای ادست میدکی شاید رانجش تلیل منتقیداره اشاید میشود اگی گرین اکونه وازه شفوف اندالیل رو تو زیهتاد حرفا آروم ممکن بگه اگه ب بخی علمشنگ رابند ازی تیگه هرفت گشنه مقانا که خود این ترز هرف سدن با از علمشنگ گمیشه ترفه مستعسال بمرور تابدیلمیش بی a case رابا بزش کی کفا قت بدرد کلینه یا تیمارستان مخوره. اتراز اشون تابدیلمیش بی a pathology. تلاقی ای ایک دیوناز اشون بایو جاد نا این کفک کنیم یادم امامولیه کبتورم وقت خیش تنداریش ردار بارخود بایم مغییت ساخت از دستاد درون سوید دیگیم آدل اونیک آرومی منه اوطمتک پدالیل آرامشش پزرنگی درابابت اومومی شریفا منتقی تشکیز ددمشه فالیبا در زن داشتباشیم که دغل بطور نظری ان کاملا محتماله که آدمی زالم, لجوج, بیرا وقتا کار باشه, بلی سداش نلرز. ازون تارف ممکن آدم از گیرگی داما غش کرمز بشه هیخر کنه و هرفش مافوم نباشه و له هرفش حق باشه. باید یک موزف فکریه سخواوات مندانه و قهر منونه تخاز کنی. خاش مهستیلیا میتون علمت نومی تیباش از انکیه شاید خبی سا هایولان اباشه البتی که بیان خش مالود بشدت مخاربه البتی که بیه ترام مغی اتراز بگیر یه نایوفتیم

ولی قابل دارکو باخشه شه اگه مغی اتراز بگیر یه نایوفتیم بسیار مهم و بغاحت نادی دیگر افتشده یا انکارشد.

اونی که کونٹرولش از دستوده شاید خبیسها یولان اباشه. البتی که بیان خش مولود بشدت مخاربه. البتی که بیه ترى مغی اتراز بگیر ین ایفتیم

فالی قابل دار کباخشش اگه مغی اتراز بگیان خش مالود بشدت مخاربه البتک بیه تر مغیه تراز بگیر یه نایفتیم فالی قابل دارکو باخششه اگه مغیه تراز بگیر یه بیفتیم خلی ترسن کیادم شاهد قاتی کردن پفورو پاشی راوانی یرفار باشی الی از ایت گای و سیتر شرائیت ان فارت هم دلی میتالبه نمو از یادم باشی فغت کسی در باز قتمی کنه که ا از درون در اصاز می کنه زندگیش ترختر. بایدیی یادم باشه چون گای و اختامن مه هستیم کبهالی جونون میفتیم. همیشکی کارارنیس مطرف اخوم سرد موجر باشیم همه بایدی اارشی به تسفیریز بات ترین شرعیت مم داشت باشیم و موجهی که دیگرن کف بلپ میارن و داد میزنان و ادن فیلما تو زهن خود من پاخش کنیم. تو یاد من بیاد دورست که دیونه به نظر می رسیدیم. وليپی چتاب من سرفن العام بیرونی ایک ازاب درونی وده چون نتونه سنداریخ مرد مهم هر فمنوا بفهمونیم بکسی که روشه سابنی کرد م مطاخ ربند ار بارخورت با هممی تنیمارم بمونیم.

اگه در مغابل هم سر مناز قوردر میریم باشش بخطر انه کدر آيادی ماشترکی من سر مي گزاری سنگی نکردیم.

اگه کسی بعد رفت ارکرد نباید همیشه این او الی هیش از سفاد کنیم. شاید ان المتدیون بودان یا افتزابودان شن نباشه.

پیدیم بوزارگ ورداشت باشیم که بیاد پیون بودان یا افتزابودان شن نباشه

ویدن بوزگ بایر داشت باشیم که بیاد پیاریم

مارد دوسترن و رومونه ساب مقنن