در اپیزد اغاب ایدار بریه یه کنو اخاص از اصفدی ای ابزرشنیدیم.

سازو کرد افا یه زیستن در بار باری چشمی دیگران.

این کاری تن های از راه اصباطه وجود خود در چش موزهن دیگران,

کبا سائق مرکم پیبند محسو سیدره.

بحالا اپیزد اپنجا.

از را با ایک زیستنسیالیس مبنگرشی راونشن اخطیمی پر دزیم

ومن بی اصليمها محام اصاری اروین گلمه.

در سری اووالیم پتکست سراغی کتابی راونگ درمنی ایک زیستنسیال میرم.

این ای بیزد اووالین شن بیگی شایوالی ناواتن مطشرمشه.

خوش مدید بی بیزد اپنجا از پتکست را با.

در ایدامیگه بحسه زیستن در بارو باروشش مدیگران

یا لوم نکتیگی اجیبی رومیگه.

اما قبلش با ید نخ بی بزنم بفسل اوزادی.

یا دیتون امجا کفتم هر کدوم از مموالفجهان خدمون هستیم

و این موالف بودن تهرص ناکه.

یا دیتونه.

حل انجا کارار سائقت حنه های و آزادی هم بخم تلوقی کنن.

در سازوکار زیستن در باروارشش مدیگران.

بزر انتوروین.

این سازوکار میگه اگر وجود من و بستب اندیشه گی دیگرست.

اگر مارز ها یه هستنمن محدود بنگاه دیگرست.

پس این هستنمن یک هستن ااریتی.

...