یکی بود یکی نبود.

زیرگوم بدکیبود,

تو یه سر زمین دور شهری بود بامر دومونی مه رابون

که وز فمه رابونیشون ورده زابونی همه بود.

تو یه ان شر بس بخد خرصون کمیشات,

زندگیت ها زمیشات.

بو یه نون تو کچه ها میی پیچی دو کچه آب جاورمیشات.

هم سگه با هم سگه بولن سالا ما لکمکر.

هر کسی قیر خودش و دیگرون فک مکرد.

تو یه بازار کس با مشتریا صاف بودن.

احل ان صاف بودن.

قروبا مردوم مرافتن لب رود.

هیش که فصور دن بود.

شا با هم اصخونه ها سدعی خندمیومات.

پیدروبا بچه ها بازمی کردن مدرقه سمیگفتن.

شکم سیر دل آروم لب خندون مخفتن.

شر هی انه هال خوشا همجا مگفتن.

راز این هال خوشا همه می دون استن.

شرق سه پا یکو هستونی بود موششف برود.

راز اه رابونی شون رغلها یسنگی بود.

رویغلها یکو هستون.

جا ی روشت گلی بود گرمز رنگ کبهش مگفتن گل چای.

...