درود برشمگابلزن که شروکونیم انگه سمتروج از ایو دید بیتل ایشمابه رسونم شمامیتونیت هم انگه سمترو

و مستندت هستفیری از کناله یو توبه موارخ

به نشانیم ووارخ پتکست به بینیدو لست افیبرت

امدستانه انگرسمت

چمه بستدو ومه دیمه هزارو سیستدو پنجاب یک

صوب رادر منزل مندیم

صعب جمه بستدو بومه دیمه حزارو سیستدو پنجابه که.

صبرا در منزل مندیم ساته یکه بقدزوه اشاوش از گورایس شمهوره رو مانیامه ده بخان امش. نهار رابتوره خسوصی خردند و بقدزوه شرفی آبشدت. این؟

گوشی بود از مجموی خالت را تدرخشانه

فردی بنامه از دلوه علم

یا سکی در حزاره سیسده پنجا بوجه کشهز و مغاماته ارشده ممکتیران نبود سمانی کین خطره نگاشتشود. تربقه اود دران زمان نشاه بود ننو خوست وزیر اما رئیس شمه ره یکش یهز دو بل خارجی زمانی که بئیرن سفر میکوند نهار خدراد ارخانه یه اومی خورد

وشکل خصوصی

مخطاب دستانه علم شاید بخوننه ان خاطره از جاگه اجیب کری بیو هیرد کنه اما از دن تخاتراتی که میزانه هیرات رو از این هم بستر میکنند

مستان روزی از هدولا هه علام در خاترات اشنی بستی از ده

فرمندار ای آلت بلوش استان پاکستان به هم راه رها علام در خاطراتش نبستست فرمندار ایالت بلوشستان پاکستان بهم راه راست شمورین کشور بیرانا مدبود و بناز دم مادرام رفت. گفتبود شما یانی دولتی رن و آياد به بلوشستان کمک کنیت. مادرام گفتبودین و زیفگه دولت شماست. اگه گفتبود خیر. منزورام بلوش هایی رانستست مادرم شدید و سریه در جواب گفتبود

این بشمام رود نست

سال

اصدن نوه هلم چیبود که نتنها خودش بزنگ اجیب غریبی در سیستیدر مخصوب بشود کماد رپیر ودر آستان ی مرگاش هم

میت حبانه از بدینشک در دیبلمسی کش بار ته سید گزار باشت

ما؟

ترینگه سمت از مبارخ ودرد در در در در آئیگ آتی

از این شخسیت اجیب

...