Je suis un de ces bâtes qui me rendent compte. Je suis un de ces bâtes qui me rendent compte. Je suis un de ces bâtes qui me rendent compte. Je suis un de ces bâtes qui me rendent compte. Je suis un de ces bâtes qui me rendent compte. Je suis un de ces bâtes qui me rendent compte. Je suis un de ces bâtes qui me rendent compte. Judi de Nidam, kibis. هفتاعیت سلکوننده پیشه رو ایسا سا افسر دنگه کنن

رفتا بی بالاته بمادر سنانکونه

جودی دیدن که بیلون اوطعه مادر استده

و باقتی منادی دارو بست و که دید رگر افدستهش باکم سا دی بیم گفت

مونون مورده

گفتم چیمیگی

شایم موا بلکی داشت از سکانجن آدمیگیگه نی بخد شما آشیزی بیدونی

اشعیدنی گفتم چیمیگی؟ شاگ موه بود که داشد از سکن جنان مکا

نمخد شماه چیزی به دونی

اشهرین دنی که لمیش شماه ازه بیشیده

گفتم کرید و دمه

بیتر ای بیوی پاینو گابلازم دنه سوطه هم هرفزنی دوما لیش افتن پای

گفتن مانا مستول کرای خونانو

بایز انگی ایسا سکا دم سرن کلو هرفتی زتن پای. گردن، منا نمسول کرای خونانو

بایز انکه ایساز کادم سرم کلو حرفت زدم زیر گیریه

مادر بیدون انکه بید جو لی چیزی بیه یاد رفتبات انا نده بی مرستا و را يهم شرفتبو، و هید جوری دیگرنی مشوط بی جوری سابت قاتکه مادر بمانا نسولیاتتت

یه گلازه هگیرت مره اشتو دار کردام و اشکم دو برسارزی شد.

جو لی دستشه گداش شنع مگفت.

تام مسوالان نیان خونه. سورتا مقال کردام. وردی سور ماتو جولی خبار مرگی مدر رب ایشداد و ارد دو تاشون زرازیگیر گیر گیه و هم د دگر بگلکتا. وردی تا ممتد تو سو و جولی سو رتشونه برگه دن دم. تا مه یلیوان اپورت آلخاز و باد رافت. من اصوه دوم بالجو لی رفتیم بالا بطف حورو دازم را افتا و مادر تکید آدمی بالی شاالش هادراز کشیده و دستاش زیر ملافه بود

این گرداش چورت میزد

چونچش ماش نمسل مرده هیتوی فیل مبازوخ گیر بود و نقرومیلن بسته

جلی ساکن ملافر بگیشه رویسر مادر ولملافر نه رسید بیسرش اندف موکن ترکشی وملافر مدرسرش

...