فرس کنیت که توی ایک بین شستین هم را ایک سریه از دوسستون

و دید بحانگه گب مزنید هرخ مزنید خوشو بش میکنید

و ایک باره ایک از دوسستون هم رو کدار بییجه ای خیرمیشه سکوط مقنه امغید سکویتش ادا انکی دانی کنی کنی کنی کنید

را بلخری کتن بولان میشه میرسامتش

اید دستی میزن و شونه هاش و می میگنی که تاجوپ میکنید و بلخریکتون بولمیشه میرسمتش

دستی میزن و شونه هاش ومیبنی که بل هرکت مونده

و ایکم که زیاد تکنش میده همی جلیمه سچور خوش کمی افته اشهما ابرایم بار بام مرگیلک آدم مغاجه میشید

همه لحزه

همه لحزه ایکه

موردنه یک آدم نزدیگ

یک آدمی که تچن دیگه پیش داشید باش قفت بو میکر دین خوشو بیش میکر دین رو می می مینین چه تسویش بزهن تو می آدم چجلی دری مرگیون آدم بروتسویر می کونی توزی میدی براشی بیانی پیدام می کونی

مینجاتی این رسمت از پتکسته لگوز

خندر بارین سوحوات فنم که

فلسفه حونر و اندیشت

درگن کجای مجر براری دیگا......ده از اتراف اتاق وصله بایم توی موریت خصی قرار دیم. اگر ممهدیم این نخاری کم جابی جابی جابی کنم مرد ارسل صفت کنم یه مرد کششن روه این اخبار که این اخبار که این اخبار که این اخبار که این اخبار که این اخبارشف فیقیو کنم دا ایغن انتسفی مییتوی زهنم.

تو انت از فیر انسان از هم ان لحزیق بیدونیامیاد ایک سر چیز های هستن که داره جای انسان توی نالام رو انگار مشخ از چیز های رو اش تحمیل می کنه

این ایت شیوه هستن کنه فرهه این گباشه تاریخ وشه جو کرافیاب وشه دین باشه دولت باشه

این میدن هم پیدره ماش در باش قانون باش اور فباش هر چیزی این این سنو اخدي متووالد میشه در باقض در یک جای غرار گرفتک انگار برا یند تیسیر گزاری نخاز حمی انها در کنار حمدگه درنن جا یعنسان تازمتوالد چدر مشخصیم حالی ناز کجا هاش رومشه از از مجزاری شرومشه از نمیدرم لباسی که ازاش سرکل نمیزن باونو بارد جامیم

کن همی اینها بین نه بیدار مشخص مقنی که جای این آدم دیگان کجا کرار میگره حالا فلسفه قوجا یم مجاروز یون اندشه قوجا یم مجاروز

مفکن کنم کار فلسفی یعنیم که مين یه له زه بئی ملتفت بشام که در یه همشه نوخطه یغرار گرفتن

و شروب اقشمکه در یه همشه نقطي غرار گرفتام

و شروب اکونم بی دستکم که که زن نخفه که دن

...