سالا، ترسال حزار نوصر شس سو حاشت،

اموستیورس کی یه گرابنشنس رفت ری بود کشو حرت خیلی زیادی رب خطر فعالیتها یه علمیش بیل اصدار دبود.

مطبال ده سال حزار نوصر سیو هفت و قهرمان جنگ،

تیورس کی یه نابغی تمام آيار بود.

بشکری که هر که سی که انومی دیدیابا هش هرف مزد

از دانشه همه جانه به یه ان در باره یه همه یه چیز های جان کف مکر.

ان تحاله در هیچ بس و اختلف نظر علمیش شکس نخور دو بلت بود کچه تو ری هرف خودش بکورسی بین شونه.

و بخطر همی از کال کالکر دن با آدما خیلی لزات میبور.

اگه اینه برینکا اشغی ایم پجوش کاربش این کافی نیست باید بگیم که ان آدمی سوپر سر خوش بود.

روکر دی موزپتو خوش بینانه به زنده گیداشت و همیش بیه تاری خوروجی رباری هر کار متسابیر میشود.

چارکه موتاگت بود که انسان هایه باد بین هر اتفاقه باد رو دو بار تجربه می کنن.

یه بار تویه زه نشون و بار دو بوم باختی که ماجره واغن اتفاق یفته.

تیورسکی جو قدش شاب بوده هتا جلساتی که بادان اشتیانه دکتورای خودش داش و ناس فشاب ها بسر فیق لیوان چھای میزاشت.

چای که انتوری که سی موزا همه هفزدنش و نیمی شود.

تیورسکی کارا خودش باوم بانه یه کراوانشنس ریازیتی شورکر.

چا نتشورت پر تای ایسا سیو روهی روهی روانشنسی خوشش نیمیمت.

ان از انکر روهی اینسان روهی جو هر کالام مغایس کنه یا بره خصای اینسانی هرام بکشه موتن افر بود.

و امیگف که توسی فیجگی ها یه رفتر یه اینسان ها بمسالون نمونه مسکولا بردری میمونه.

پس مغای اینت خبر اشتا رف سرغ چیزگ بطامون وجود درکش میکر.

آداد.

روانشنسی ریازیتی یه رویکر دخص در پجوش ها یه روانشنسی ک در اون ادراک

شناخت و هتفاریند ها یه رفتر با استفاد از مدلسازی ها یه ریازی در کته چن.

...