یه جنبیه دردنا که بزوقت ارشدن انه که آر ماروم میتونی ببینیم در مقاطه خاص زندگی چکت ردر مرضه خدمون اشتباه میکردیم.

و ان فقدان خیشتن شنوصی چه هزینی سنگی نداشته.

و چهقات رزیبا میشدهگمی تنستیم یه ماشینه زمان برخدمون بسزیم و بر گردیم همی اشتبا آتمند روز کنیم

موتگدیم تو هفت سالگی جور اتی ایستادن در بروری بوزارک سالن نداشدیم. درنتیج یکی از والدین مارل له کرد. دانتیجه بوزدل بارومادیم و حدف هم لی آدمه قول دور کارار گرفتیم قخد مومیگیم تو هیف دستلگی ارزر شخدامه نمیدون استام دانتیجه نتون استام دلکه سیرکمی خاصتن بدست بیارام دن اتیجز زیبا ترین سالگی نمی فمیدم سالگه اشکیم در اصاری تاریخ چیخان واده گیش اقتیارف دبوده. درستیج بسر بحبای وارده از دگواجشادم که زندگی چن نفر بیرانکرد.

درین سال های زندگیم بطان های و نفرت از خود گز اشت

بازمگیم در سیسالگین نمی فامیدام سلگه اشکیم در اسرد تاریخ چی خانواده گیش ایک تیارف دبوده دانتی جبست سر بحاوی وارده زگواجشادم که زندی که چن نفر بیرانکت.

را هل اید روست زندگی وقتی بهش رسیدی اونگت سادب نظرمیان کادم احساس مقنز زندگی بمسخرگ رفتدش. حسن کنیم خیلی دیرفامیدیم کل رازم بوده بخده موم باوارد اشتباشیم بره سخود بارتر بینی والدین قالبه کنیم تسفیر مختوشک از مبقات راتتاریم ادروست کنیم نگران هرفه دگران نبوشیم بره سخود برتر بینی والدین قالبه کنیم تصفر مختوشک از مبقوط رات تاریم دروست کنیم

نگران هرفد یگران نباشیم

بر اصاز ارز اشخود منزندگی کنیمه

حزاد باشیم

اگر فقات میشود ان ما شئی نظمان نازنی ردر کنار خیستن جب انتر فورود بیاریم

و در گوش نسیه تامن بکیم

و باخت پنسیتما ان خیستن بیتج بب با از ذتن نفس خونی والدن شترک مکرد با اشکش می رسید

و از از آب رب آبت ناد روست مستن میموند.

فکر تغیر گزشت بمماشن زمان خیلی بس فس کنند از دست پتا اجو بیند را اگه موزو اخیال پرداز یاشه گونه بشه

اگه اون مغین چیزار میدون استه

اما احتمالن بی اتلای ما زوزو اخیال پرداز یشاگونه بشه. اگه ان مغین چیزار می دونستا.

امه احتمالن بی اتلای مازند ارسای زندگی تستاد افینا بوده.

این نسیاتا همون مغام در دست رسبود. ما آماده نبودیم. بیتا و جو هیمون اچتن ابنى پزیر بود اتفاغی نبود

اگه تو هفتست لگی مگفتن بور را و درمانی باها لتت هدفای میخندیدیم

مگفتیم یاد گیری حوشه ایجانی چرتا پیرته

مختی اگه تو هفتست لگی مگفتن بور راوان درمنی با هالتت هدافای ميخندیدیم مگفتیم یاد گیریه هشه ایجانی چرتا پر ته مخمی چست بیدیم براوان رانجوری هامون اگر بفهمیم قدن باردوشتا در روه سلامت ربان چه قادر ساخته شاید بیتونی با خدمون به ربون تربوشیمه كامتر هست رتب خوریم فقت زاه رغاز یه سکساته سساته. ولی اسلوه مرس های زهنی هی چیش سادنست. میش قاتا آنگ افتیم پروجه یه امره که یه روز برسیم بینجا کبا خودمون از اصاز راها تو بیتارف باشم. هماش تنمون بل ارز نباشه. باشوغلمون کنار بیائم. باییادم مامولیم اه رابون با هوش زندگی کنیم. که توستم داشتگاشه. ومه هم دوسرش داشتگاشمون کنار بیائم با باییادم مامولی مهربون با هوش زندگی کنیم

...