مترسی یزندگی فارسی تاکتیم می کنهت

از تلاح خوداگاهی مطالی رو اخلاب آدمائی مطامایل بما ناویت بکار می برن. تحالات زهنی مهمی رو توصف کنان که رسیدن به ایش ساخت. فرزانگانه هندو راهبانه مسهی و مورتازه بودای هه از رسیدن بله از خوداگه بارتر هرف مزننگ

کباموراگه به دو آ روزگه رفتن یه زیار اتمیشه باش رسید

مطهستفان راوشی کین انسانهای ماناوی باش حالات زهنیه حوشیاری بارتر اتو سفم کنان

جوری که باستمش آدمائیس سکولار و قیرم از حبید جب هیوه گرن

کل موزوم ممکن بنازرین آاست میشه آدمائی سکولار و قیرمه سبی جب هیوگیرن.

کل موزوم ممکن به نظرین آدمه بترزد دیونه کنندیی موب هم

آبکی سوستو سانتی منطالو آزارد هنده وشه.

ولی نموشدائم این منزورشون از خودا گاه مطالی چیه.

میشه هم دلی کرد بکسائکز زایتن الاغی برمزراز و مصائل قیر قابل توزی ندارن.

بایوه زیادن الاغی برم زراز و مسائل قیر قابل توزی ندارن.

بایو جود اندیشه خداگه مطالی یا حوش یار یه بارتر ایدی جالب یه که زیادن که این ایت رب تیب ماناویت ندره ومیشه با واجهان اغلانی و سکولار تاریف و تبگینش کرد.

از یارمیش این توارتیت ما انسانا بیشتر زندگی مندر سوتوه پاینتر خداغا هیم اگزرونیم.

ترین حالت تردغمون خودمون بغا و موافقیتمون بمانای مهدود کلمست. زندگی مامولی بیدگاهای امالگر آه فاگد درون نگری فه اخب جان پاداش میته

و اینا ویجگیای ستوه پاین حوشیارین

دانش میده

وینا ویجگیای ستوه پاین هوشیاریان

دانش مدو یع سبش ناسی از باخشای عمگیم اخس وزهن خزن دسان هرف میزنن و بمامگن تتتسرین بسمتماقس مجا و بی ایک زر بارو پت دو زر بمیدیم

دیگرانه سرزنشه سرکوب میکنیم و از رجا باب ددن بساله یزا هرن آمار بود شون خالی میکنیم

تادای برو پدوزر بمیدم. دیگرانه سرزانه شه سرکوب میکنیم و از رجاب آبددن بساله از آه رن آم اربود

شون خالی میکنیم.

تده ای آزاد انجام نمیدم

...