آیا انسان بید مرگن دیش باشت

مرگن دیشی دینی که یاته پساز مرگ را و اعدمیده هت مرگ را از جدیتون توهینه میکنات بلی بی ایتغادی بخدا با اسز از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از السفی یونانی توسیمی کند مرگ را ارجقور بی ننههیم

به گفتی او مرگ من فغد آهمیتست

چراکی تامن حستم مرگ بامنیست بونگا که مرگ از راه میرستد من دیگر نستم.

پس چیر آ بمارک بحادام.

شایت اومومی مردوم چینین می کنند.

بحامی نست که ازنزار مولای آنان را نیازمند پیومی

ان بیومست که از نزار مولاوی آنان ران نیازمند پیامه

انبيام مکنت توی نوعلو شکر بودیم ما مرق مرق مرق اندیش گشتی مستروما اما آنانک مرگندیشی می کنند همیگی خدا ووه نستند

و به تویی ان بیاد چینه می کنند

ایک از مزامینا اصایه هون ار رنستانس مرگندیشیست

و میدنیم که رنستنس آغاز فراموشی یابتا بیری مرگه خدست.

تفاوته مرگن دیشخ خدا باور کم اردر پر تووه هایاته جاوی دانی مانی مکنت

و کسی که برایر رو بروشدن با مرگ نیازی بی یاری خدا نی میبینت ترچشست

آیا انکه قول نامیرایر رو بروشدن با مرگ نیازی بی یاری خدا نی میبینت ترچست.

آیا انکه اول نامیرای ایس خدا گرفتی نیازی دارت با مرگ فکنت

تینها لت آیا مرگ از مرنا توهی نخوات شوط. بردر نبود خدا هم آيام مرک بیک تنزت هلخ تبدیل نمیشاوات

این مزرق با مهما همان هاین هفت درمیان ميگوزاریم

اتاولا مهاجرانین هفت درمیان ميگوزاریم

اتاولا مهاجرانی پجوش کردییی

مهمد رزا نکفر پجوش کرد فرسفه

و افان سابطی دانشا مقطبه پجوش کردی

...