دستانگرامید در بخشه افواله کتاب تاریخ چهوش مستنوی مبا ست هدوگانه اشناش دیم. دوگانی افوال دوگانی اومید و نا آمیدی بود گفتیم که جو استجو یه جامل مقدر دستر رشتی کمیوتر فبار رسیدن به حوش مستن یه قوی یه کراواند سینو سی آمید و نا آمیدی رو تیکر ده. تریک از دورا های آمید،

ان زمان کسن نا مهوش مستنی تا وستی جان مقارتی انت خاب شود،

تصبور بریم بود که بایک کم پسیمه،

کمپت آوستانیز سماهمیش به اوشه مستن یقابی رسید

و دورا های ناومی دیهم دورای تولانی بوده کد ارون فکنی کردن که اصاستان

رسیدن به اوشه مستن یقابی مونکن نست

دوگانی ای دی هم دورای تولانی بودکی درون فکنی کردن که اصاستن رسیدن بوشم از کافی مونکن نست.

دوگانی دوگوم دعوی کسانیه کمیگن برای رسیدن بزین مباید ماغز بسزیم و کسانی کمیگننن هیچ ایتی ایتی اجیب ماغز نیست

و مو حارو سلی از را دیگی بریم و برسیم بیون تاوانا یه های که زهنی انسان داره هدفاسل شده و مه ال زمان نباید نورون سینو بس فمه اغزی جاد بقنیم. دوگانی از سیب ومدعوی کسانی هستشکه از دلان بسیم بالک ای آی آی آی منتیغیت خادرن ومیگن مابای ادس قائب از سزیم و تیداداد زیادی از دستورات ال ممنتر یا بغل مارف

دیسیپلیم منتر رو بهش وارد بقنیم.

شبی هم دستوراتی که تاکتا بای آیزا کسیم افازه سوپ اتمیشه. مصلا نیکی ایک رو بات نباید هر گز بینسان آسی برسونه نباید دستور رجر کنکه منجر رب آسی بینسان بشه

و اگر مخالف اند دستور نباشی ایک رو بات همیشه باید

هفسزات پقانه و از خودش مراقبات بقنی و دستوراتی کتر حقرد مسدح فرمان موسى باید ایک تو سچهار بهش بیدیم

و از اش بخم کبار اصوصون دستورات دنیارات حلیل بقنه تر مقابل این فلسفه و این نگا په اوشه مستنو این نگا ای هستش کمیگه گوشه مستنوی نگه از احتانه تابیت زاده بشه و ان مصیر دار و انستی رتی با کنه و خودش تجربه کنه از منختها با کنه تنک بفاقم که کدوم را با احتر و کدوم را دورستر این ستا دوگان ایبود کدار بخشا ولکتا بازای سوح بات کردی

در ادامه بس من بخمیز ارفن نیتر بین بیپر دازم که کش مستنون یکار رو ایچ چیتوری برهیمه مصاله هل با کنه

و وقت کم او ارد مابح اصهوش امستون یه تخسسی شدیم

نرو ای ای ای

روی که ارتها بین بازیه چه توڑی بود

به به نیت تستان یه بازی هستش بنام بورش های حنوی

تتوارز اف حنوی که ارتها بین گازیه چتوری بوده. بی بین این دستان یه بازی هستش بنام بورش های هنوی.

دتاورز هنوی.

که شاید دیده باشید اصمش شاید خلیز ماناشده باشیم و لی احتمالان باز ردیدیم. که ستا میلی چوبیه

...