این روز مخمیم ارداری دعن مرد اپیکور سوحبت کنیم و ببینیم کچه تسلی بخشه های بری ماداره

اروین یالون بمامیگه که اپیکور لگابه فیلسوف مارک داشت و فیلسوف مارک بود. و امیتور باش میگفتن مدی کال فیلاشفر. یعنی از فلسفر قستش کهش درد رنج بود. دروغت بابت میکرد. باستم جموشخ اخسی که احتمالن اروین یالوم چگت همزار پندری درد رنج بود در وقت بابت مکرد و سمجم اشخصی که اتمالن اروین یالوم چگت همزار پنداری دره با اپی کور ومیگه پزش کهم مهرگه هم از اخمکاریه و ترس از پایانه تاتیلاته.

باد ایپیکور از موشاه دیه درمن های دیگران درمن های کتو زندگیادم دوم بالشمیران بین اتیجر رسید که همه کارها بیهودن چون مارج و از مدور نمی کن

در وغب بیشتر پروجه های جاف دانه گی اینسان بدارت نمی خرن و نمیشه

روشون بقومتر پروجه های جاف دانه گی اینسان بدارت نمی خرن و نمیشه روشون بقوم ونه پروجه جاف دانه گیسامه گزاری که درکا. منش انمیس که کاری نباد بکنیم و لی پر آئی که شدار دورانج مارگ نباد باشون دل به بندیم و داروگت هاکی پودی نباشیم مبو جامکر دن سروات نمیتونی بجافضانه گیب رسیم

حتا دردارن جشنه میطونیم کام بقنیم.

با اش کنه میطونیم.

با شهرات نمیطونیم.

با افتخار فرینی فرزن دانمون نمیتونی مارگست خدمون دور کنیم

و ایدییم که خیلی دونیای مدرن مادرگی رشه

و ان جاف دانه گی با هونر هست اونم نمیتونیم

هونر هم جاف دانه گی دونیای مدرن مادرگی رشه و ان جاف دانگی با هونر هست

اونم نمیتونیم

هونر هم جاف دانگی نمیار

گای وقتا

کس بی شهرات و افتخار استرگه هونر

اتفاغان سرخور دگیجاد می کنه ونوی فاصل بینه انسان و هم نوانش میدز

ال زمانم انتور نسش کهونار مدو زندگی بوارست تر و والا تریدار

اتفاغان تامار کوز بشاشت بر جاف دانکر دان اصر

چون این تورنیستش کهانار مداز دن دگی بوا رست تر و بوا لادتری دارن

اتفاغان تمر کز بشاشت بر جافضان کار دن اصر

چون تک بودی ترم هستش از تمر کز بشاشت بر افتخرفه نفارزن مونکن ازون بر تر باشه و اینم نمیتون ایک پروجی جافضانه گیواشه که بما آرامش بیده

...