اگلابتون مغيید کارار میگرم کبخایم کم اقنیم باب دیاران مه رابون باشم

والی دورست نمیدونیم بچه چیزنی از دارن

مخایم بی ارتباتمون آم کبخشیم

بید اارت پوخاریم

و لدرکی درستی ندرم کچه چیزی می تونی بیشون بیدیم

زهنشون کیرگابل نفوز و ماشکلاتشون گونگوموب حمب نزر میرس

پر چنی مغای خوبی یادم امباشهتامامم امه ایک قوطرت خارگولاد دریم. این زرفید که بیدگران چیزی بیدیم کمیش مطمعن بود نیاز اسا سیون هست فئی بارپای ایگ بینش بونیادی در باری زاد این سنباناشده اینک همیمان نیاز امیغی بقوات قالب و اتمنان باخشیدریم.

زندگی کم بیش برعی همیمان ایک شرائیت استراریه.

ارواه شک کتردیت مرتب مرتاقیت مي کنن. باری قات رو ارز شمون، نگرانیاز آينده

تارس و از سراب مبه مبه مستقرقه کیردیم

و احساس گنانه شرم از خیشتن

حروز یه تهدید جدید باره یه سی ایک اارچه گیر روه راوان.

جوز در مابارد نادر ایه اهساس اارام اش در دونیا و خدمون ميکانیم ترسائر موغت اغریباً حمیشه تردو سوزش حالبات رو حسن کنیم.

مهم نسادمه پیر باشنیه جاون.

کارازمده باشنیه بیتاج ربه.

سبار ب پیر باشن یا جاون.

کارازمده باشن یا بیتشو به.

صور برخر مراد باشن یا هش تشن گروی نوهشن باشن.

همیشه می تویم در مرضه یک چیز موت مین باشن. همه گرفتاره سنن آمنیستن

و زیریک استطار محرانه کم بیش همه ناومیتا

و این یانی بیشتار از چیزی کفک می کنان آرزوی کسیادران که ای چیز آرام باخش بیشون بگه دو کلام هرفتر بارینک هب کزندگیدران اینک مابهشون ایتخاد درم. میدنیم امراتشون همیشر راحت نمیگزره. و اینک بشکلی مبهام امو وغیی موامسونستی. اینشاد یادا وری کچی کنام احسوص باشه ولی اصار خیل خاتی رو مهمیداره. مصلا نمتلا بجال بکی گفتن تو زهنمونون ده.

یعنک میدونیم محای اخير بارشون اصلا راحت نابوده. مستلن مستلبی جالبی که گفتن تو زهنمونون ده

...