در کار بفلوصفه کتابای قتور قیردستانی منیویسان از واجه های دوش بارستفادم کنن و تا عاملشون ربودونی ای واغیی مهتود میکنن بسخان رانی و میتینک.

ترشعر فبیوی جدر سوننات زین فلسف شرمیگن آبوجارومی کنن بزیارت میرا نبتیر کامن تیرن دازمی کنن

تو مار های از که لما تقصار من بسن ترانه مخونن

فایه که از بوزوگترین فلاصفه میکت به زن

فردی بنامس سن نوری کیو

به این پر داخد که بماردم یاد بدباری تسلی و درمن روه راوان

چتور چای بینوشن. سن رکیو ترهزار پنسدو بستدو در بندر پر رونه رساقای نازدیکه ازاقای فیلی بیدونیامت پیدرش امبر داربود و مهی خیده فورش میکن و دوسطش پسرش مصخدش تاجر بشه پلی رکیو از زندگیت هجر آر روکیر دن شد فبی دن بال خیرادو خود شنه سیرات

جاز ببودیس ممکتبز زن شد. پیش اچن توستاشا گردکرد، تبتیل شد بیک در ویشد دورگه ارد بودیس مزن تا و ستر را هبانز زایری بون یون گزاریشد که موتاقه بودن یا افتن منو در افکار پیچید یا کارهای محای رول اغول مست

منو رب آیدر مراق به و تامر کز برنجام کارهای پیشه پاوفتا دی پیدا کرت مصلا بودی دارمان نو سال رو بیگی دیوار مرگ بکر تو تامر کزش بال ببر.

رکیو رو اچشیزی تامر کسکر که از خیر شودن بی دیوار فرح باشتر بود. نوشی دن چای. امروز این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از با از چین بجا پون بارد شد. چای نشیدن مفید ارام باش فا پور مانا تلپیمیشت. فلی اندست آوارد رکیو بود, کبه شمانه ای جیتی تر فرمیخ تر فلسفیداد. جا پوندر زمان رکیو درگی رزبا هی رو ماد دیات بود رکیو ارز شایج آي گزینی پیشن آتکا ارک بیش می گفت وابی سابی مرکب از وابی یا که سبی رزایت از ساده گیو سارفی جویی و اسو بی تارکزی بای پو فوڑیو دیو دیو ایونکس از وابی یا کس برازایت از سادگیو سارفی جویی و سابی در که زیبای پاو و جود ایون اخس از میماری گرفت تتارهی داخلی از فلسفت آدابیات رکیو در جاپونیا سالیغی اصالت کستن حزینها آرستگی با پیرستگی و فروتنی رو بیدار کرت. تمارکوز از لیش مرسم اچای بود کک میکر زرفیت بلغوووی زیادی باری پیش بورد وابی سابیدار. در انا سورزی بایشن اصانین مارسم تاقی ریجاد کرد. کارشو پا مقانب ارگزاری مارسم شركیه. مارسم شدبود پول دارا چایخونه هی پور نکشن نگاری در بهترین مقانه اومومی می ساخدن کشدبود مقاند دوره همی آی پور خیرچ، از از از از از از از از از از از از از از از از از از اید دومت تر دومت باشه. ترکوشه یه باقشه ایت تینج. در بچای خونه باید امدن کوچی ککو تاباشه. تهر کیمیاد هتا مهم ترین آدما خم بشن و خودشن رو هم ساته دیگران باینا. هدفیم بود کچه آيخونه و دونیای بیرون بایک مارزا مه دوده از هم جو دابشه. کورره منته بچه آيخونه رباید دراخطان و ساخره های هاتقانه. تا مهماً بمورور از قلام روه روز مرگی جو دابشه. مرسم اگی دوره سجرابشه کارار بی چیزی برسه که ریکیو بہش می گفت تاوازون دم سازی یا هم سازی وقتی تاوازون اجاد میشه کمه منا اتسال شون بتابی اتر دوبار اکاش کنن و دماغشون از بوی چوب بیجالا خزه و برگ چای پوربشه. بیتونن باد روهه سکنن سدعی پرندعی بیرون ربش نبن و با جهان فرات رزمه تو دی اینسان یکی بشه. شد بس سی برسان بنام ملاهزه, حرمت یی پرندعی بیرون ربش نبن، و با جهان فراته رزمه تو دیئن سنی ایکی بشه.

شد بس سی برسن بنام ملاهزه عرمت یا پروا.

این میوین شستند اریک فازای کچکتا کنار دیگرانه

و اختبی تونی را هاست فشارت از نواته اشتمای بادم هارف بزن

مروستم موافق رار بود هسی از آرام و از سوده گیداشر کد کنند آ بغیوزر

یا هه سبی غاش و پاکیز اشودن

اینا مفاقیم مرکزیه فلسفیه مطبازانه یه رکیوب دن

دستورات رکیوب و سالزورف مرازم رم شامل میشت کفت و سال نباید گرایمات باشن یا با کارار داد های مارسوم زیبا وشن.

کشغای کنی چایدون فگولدنا یعزجن سچوب بایبا با ردستست.

میسن یکی که خود اشتار اشیده.

در فلسف ازن هم اچیز گزارا و ناقه سنا کامل. و همی خطر استفاداز اشيائی که زخم زمن ربطنداشت باشن از دید رکیو یک خرد خاص و ابرتی بیجه هم رحمیار این دستوار درکیو بود کچیزی که مسلند ارقاریک هم روز مر رس رگی رفت و آم گوبا هتی باشتاد قابل مغایس سبا مراصمه اشعی رابانیه کلیسای قتلک. حر قدم مارس مدشای از جو شاوردن از سبورانی آب تاندز قردنه گرد چای سبس به وان میخور با آموز هی فالسفه زندر باری فوروتانی هم دلیو اخترام بتابیات و گرامی داشتما هیت گزارای وجود بات فکرد که ان روکر به زندگیی چید هستا وردای میطون داشتباشه احتمالن خیلی از امرات روز مرر مشبتخایل خلق آقیت کافی، مسمارسمد چای تاولیداد، اتو زندگی مهم مرزش مندشم کرد. قصد ان نسک باید برمارسمدشای. هدف این ای کبامو تهت کردن و به سابا بوردن مرسم امادی و ههسی جن بها یه زندگیمان اوی مون رو مال مسترکانی. رکیو یادا ورمی کنکی اندیشا هی بوزور در باریز دیندیگی رومیشه با امور کچی که روزانه هم ساز کرد مصالن نشیدانی آ فیجن نالبکی آ فبوحا این اشیو از مزومی نبوزور جو دان نستن بلکمیه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستانه مستان بیشینے مومدگار بیشے 1 tbc 1 tbc 1 tbc

1 tbc

1 tbc

...