دعاب ارچفال سفی اصلا ورست

آیا ایلاهیاتی کخودار اخیر مصوى آلیم مطلاق میداند

جای برای اجابت دعاب بغیوید این دو آهم بخششو تقلیمی توست و ندر گلخن گلستان از چیرست. دو آزونجهت مفیدست که انسانه خدا با و را تقلی مدهد

تابخدا با تواکلخن گلستان از چراست. دو آه ازونجهت مفیدست که انسانه خدا باور را تقلي مدهت تاب خدا با نتا وكل کنت چراکه از که منشه ای خیرست. امتدوائی کخررست مستجاب شباد ماانی ایلاؤیاتیو فالسفیه ویجیمی تلوات بین منا که خوداوان رو تاقیر پزیر و تصیر پزیر بشمار میابرد

به نمید که از خوداوان میخواد در آيندیک از پیش مقدر کرده و بر اون آگا هیدارت گسستی ایجاد کنت

و آيندیی متفابت رغم به زند آیا ان پیامت خایه الایاتی در کون هی فلسطیی دعا

و تسفیر رایج از خودا چم شدنست

بس ان هفتی پرگار در این برست

یا سر میردام دی پجش کره فلسطیر رایج از خدا چم شدنست بس این هفتی پرگر دریم برست

یا سر میردام دی پجش کره فلسفه و دین

میگویت ایتراد بم اصر بودن دو آ

حزینا های ایلاهیتی ختیری در بر دارت اممیتا بان این هزینها رو بجان خرید و خدا باور بمنت

و یا امری پجش کره فلسفی و فلسفی الم

موتاگ دست دعاب ببونیاد فلسدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدید حفس کنه اهمیت خودش رو حفس کنه

از یه ترف دو آ بله زدینی اهمیت بس یار مهوری دره

ترعدیان ایبرهیمی بیتوری که کفتمش که مه خلقتل جنه و الانس ایلال ای عبودون مجنون سنیفردیم مگرن که منو یه خدار ایبادات کونه

در روات امدریم که ادوام خل ایباده

یه انگاری حسی افایدش ده بره اینکه ما دواقنی این اهمیات دینش از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ازه دعابی هوده پس از از ایک ترفم آفاده شونیم بره دعا

از سرف دیگه دعابی هوده

و انجای تنش یا یه تناغوزی زا هرنش شکمگه اون مشکلات افعال سفی موتا ادده برخیش اینه

یکیش این از که اگر خدا وند کامال مطلاق ای خرخا همه زه

بینست اتشیزی که خیر مسترو پدید خالورت

...