باران داختر یه زوجیه دستامونه شون زه سالشه با هوش فه میده دستاشتنی درسخون کون ارمند ترر ایم کنه گیتارمیزنه آوازمخونه اهل فیلمس سیری یا لی مزیق بازه

اشغتها ميورکه الترنتی فو اندی راک کش میده از نستک دخلین میدون چیازندگیش میخادو وصر رسیدن به هیش ترت همامت هلاش ششرمی کنه. وصمه باران نماد نسلزد یکه غرار فرد ربه سازه که آيندر دو باره تاریف کنه, کهین که اعلان هستراز ما تحويل بگی رو به تارش کنه. اورو سوپ که پیغم ممنشتوی گروه دیییم بارا مدرسیبت ممنش تشسائی میکر خودشو براسون بدوخ تالش از خونشون نازی که پارکه سایی رو افتده بودو گیر که ارده بود تو ترافی که قوفل شرائیت حساس تکرن پیم مومان باران رکی دیییم اینگر که یم مریت حیاتی بیم داده باشان

همه افتدیم به حولو والو

بباش سمت که رج رفت بجال اصی

اون از انجر افتد

یکی دیگه پونک

یکیه جورد

ایک از هفتتیر ایک از ایک بطان

توی گروه پیغامی دادیمه لحسل لحزگو زرش مکردیم که اعلن کجای مچغیت مدتب بارا برسی

اما فغتشند ایغبادش اینترنت خموش و مبالوم مختلف و ارتبوتمون با همه با بارا غید شر نمیدون استمدگه کی خوجوز. سیمی کریم هتز بزنیم کیالان نهز دکتره. تویم بی خبری از هم ایکی تو ترفک بینزین تامن که ارد. ایکی که موطور گرفتبود و سترح ترف پیاداش کرت،

ایکی خاصتبود میوم بار بزنه کفت شدبت،

تنکیا خرسا بیدتز دوستاتانیم بطالوش گروبی اما هر کدم من انفرادی یکی من بباد باخدی تونس خبار بیدکر رسید بباران

جانگ وسمو انتوری شوشت و همین استرس و همین ترس و همین بلوته اخلفی و همین سرد ارگومی و همین بی خباری و همین نگرانی جمی باران برد اختار که وصیمه نماد آيندس این این این این این این این این این این این این این این این این این این این ا بششه هات شهست بزنی اینکه بسدوی دویدن بچه تبغی بولی غالبیت دهنهت اینکه هرشا بسدوی بوم بسخب پری اینکه ازیه برسدی شورای این ویرو بشنا ویوازن برسدویرسده یکاروان اون وری این اته بیینست دوروست نست حقیمانست بات ترشن که این جنگ وسمه جنگیدن تو چند جنگا محنوز از آدور دیم احبیدیم حنوز بوغز گیالومون رو داشف شارمیدات حنوز جی جومنگ داشتیم زورمیزدیم بفمیم چبال ایسارمونمدی که یه این یکی رسارم خرب شد فقدم که بومب مشکن بود آدم ا چند از تشاده این وری اون وری شوده داخلی خارج شوده تجدار اممه شوده اون که اچک دمه نزاش رسره اش سرش بکولا خمت دستو دوشمن قاتی شد مارم که شکی دوست نداشت ندوست ندوشمن همام کبارنده بوده امیگف مابوردی امیگف چلکاه ماخوردیم. امونی کباختک هبار بشود مابوردیم. کنیش استبودیم ببینیم تکیلی فمونشمشه. بازم فغدینا نبود. خونها خراب شود. کارت ایل شود شوکل ایل شود بیزنسى ورشک از شود قیمت ازیاد شود جیبا خالیشود فشکیم برش مهم نبت تو موصبت شون خرابیو قیمت ازیاد تایتی لیو تایدی لو ورشکستیگیو قیمتی زیو دجیبه کالیشوت فیش کن برش مهم نبت توی موصبات اشون خرابیو قاتیو تایتیلیو تایدیلو ووشک از تیگیو قیمتوی زیادو جبی خالیر ازن لا هاز نکرد هنوز مالوم نسا خرش چمشه باز جنگ شه یانا این ترنت قیت مشه یانا، بین خودام دعوامشه یانا، از از نم بتر مشه یانا، فغد یه چیز مالومه، فغد یه چیز باید مالوم باشه، انکه ازقه گزاشت امتشه انواریو چه انواری چه موافه خوچه مخالیف مفوازی فدارین یه دون یا یه به تار خوش حالتار امتار رو تحفیل باران هم ناس لاشبیدی فرد همیدوارم که تو مغرخوده منهم زنده باشیم بیتونیم یکم اشروت هجروبه کنیم سالا همیت یعالم خوبو تانتون سالا مات باشه. از آخرین اپیزودی که انجمون تشر شده بشتر سمو همیگزره. اندو تقیزید آخرم اگی تا هود بسپنسره هستو سیتش ری مخته و نبود یا من تشر نمیشود یا بشکل دیگی من تشرم شود برنمی موصا آخری پرسول انتوری بود که تو آخر سال پرش تقیزید دی من تشر با کنی یه سر رسمتی یه دوندو رسمتی بیک خوب داشتیم کارم کردیم که موزا آخری پرسول انتوری بود که تو آخر سال پنشتا اپیزولی دیگی من تشعر با کنیم یه سر رسمتی یه دن دو خسمتی بیک خوب داشتیم کارن کردیم که بین تشار تو تأهود من بس بانسر اشخمون ببودن کنرشمه برسونه میشون کخوب ناشت همونی شود که انتلشت انترنت که غیتبود نفرد انتشار و سیمه وشنیدن و سشمه بلکسن تولید مختابه غیرمام کم بود. کارن ادرم حالکه اگه ممکن ام بود در از غیرمام کم بود.

با اون هم افکر اخيال مگیادمی چونه سبشنه پای لابتا.

فکنم حددن یه محونیم بادش پود که انترنت اتابه غیتیومت

ما نه رفتم دوم بادش

اونه یکه رفتن نشجونشه

من چیزیگه خودم نخام رونیم تونم بزور ببقه یه بگیم اونام نباد پر خوا

ما وصخ خ دم نا خوسته یه موداد دیگه ساب کردن دیدم نمشنگر بی کارید اش دیونم مکرد و دی کاری مکردن و لخرفیل ترشکن کردن مغاومات مکاردم چون تقابلش مهی دیوستیستاتا من بود اما خالو ده ملیون توم باد میددام برش چاره این او دوالی و سه اینستگرام وویل چار خدا نم خوستم که بل خربده زشم دنم دوهونیم یه مختلفه باتولیتن کردم که گوزیت هرکرد

هدرد دستم خالینا باشه نوستم این بود هنوزم اصالبته که اون پنشته اپیزوده از پنسر داری که پار سالباد من تشر می شودنه شود رو

من توبه از تنش قرد دوش بسته بوده

یعنی نتن همهنیست شار محره از جی پورده بلکه پنشتا پیزود بیدیم روحن بسپنسرن بیده کارن

...