سالا، من روشن هستم، باشا ما بغسمتی چهلو یکه از نافکه سکوش می کنین،

کدر اوه یل آزر ماهن و دو هشت، زبت و پاخش میشه.

تو نافکست من در هل ترجومه و تهری فکتاب سيپینز،

نوشتیه یو و الهراری هستم.

امید نافکست انه که هرگونتب ایز ساختاری محف و ادالت برگرار بشه.

اگر کت حاریخ انتشاریم پتکست،

تاریخی بیجوز بستو چهار نووامر،

یعنی سب و موازر ماهن و دو هشت هست،

یعنی انترنته ایران،

بیشتر از یک هفتست که پتشوده.

انتزمت، پروجه یه گیلگمش.

توتا همین او خرم نمیتون از سیپیش نویی یا ببینی

کدان اشمنده یا هرکس دیگی،

انجری رو کبی پرد،

در مرد مرک سوحبت بقونه.

مردم اصرار داشتن که بگن،

چی؟ مرگوبه پیچونیم؟

چر مزاخرف مگی؟

او فقط داریم سایمی کنیم سارتانه

سلو آلزائمه رو دارمون کنیم.

مردم سایمی کردانه سوحبت دارمورده

موزوه مرک بسر دار برا.

...