سالو، ما روشن هستن و تو برسمت هفتاد از نفکه سکوش میکنی

کدر نیمیه افوال از ارموهه هزار سی سدن و دنو زبت و بخشمشه.

چیزی کدر هالشنی دنش هستی تجومی مستقل منه سکتها و سیپینز

نوشتی یه يووال هراریه امید نافکست انه که آيندی روشن و آریزت هب ازوت هستو بشیم.

انه سمت پایانه همو سیپینز.

ان کتاب انجری شرشت که امت حاری خروب اموان مرحالی بایدی و تو ادامی رواند فیزیق بشیمی و بات بزیسشن اصین اشونداد.

سیپینز یه همونگونی اینسان ام روزیت و مارز اهمونی روهای فیزیقی و کنش هیشیمیای و رواند انت خابت بییه هستان

که ها کم بر همی اموجودات از زندد.

شاید انت خابت بیی زمین بازی خیلی بوزورکت رازونی که تو اختیار بغی ایموجودات از زندد گزاشت باشر و تر اختیار اینسان ام روزیق ارار دادباشه.

ولی هم این زمین هم هات تو مارز های خودش داره.

تاینجا انت و رلغاب میشوده که فرغی ندر اینسان های ام روزیچ اتالاش های کار دباشهن یا چا موافقیات های بداست اور دباشهن.

اونا هنوز نمیتون ها خودشون راز هات دو هدود از زیست شناختی که از پیش تاین شده آزاد را ها کنن.

ولی تو همون اوایل غرن بسویقام این هرف دیگد روز نبود.

اینسان های ایم روزی دارن از این محدودیات ها فرع تر مران.

اونا هلان دیگه شروک اردان بشکستان قوانین این تخابت بییی فا این قوانین رو بقوانین ات هر را هی هوشمان جای گزیم می کنان.

براین از دیگه بچه هار میلیارت سال هر کدوم از موجودات ازن دیگه این سایاره بس دب این تخابت بییی ایت ها کامل پیدا کردن.

حق تا یه دون از این موجودات ازن ده هم از طرف خالقی هوشمان تر را هی نشده گود.

مسالان همی زار رفه.

گردان دراز خودش رو بخطرت هنبود هلابیو هواسه یه موجود فوق هوشمان بدست نایوورد.

بلکه همچن گردن درازی بلوت فرقابت بیین از اار رفه های باستانی بدست نمده.

زار رفه های نو خوستینی که گردانای دراز تارید اشتان بغزای بیشتریم دست رسی پیدا مکردن.

پس گردن درازا بچه هی بیشتری از انایگه گردانای کتا احتارید اشتان طولیت کردن.

...