سالاوم من روشا نهستم باین دسمته ششه نوفکس

تو نوفکس تاینجا کتابه سیپینز یا انسانه خیرت مدن وشریه یو والهر ریجو

از رینوز خیئنگلی سیش به فرسی بر گردوند

تو قسمتها یقابل گفتیم که گونی امروز یا انسان یا خومو سیپینزا

امروز تنها نجاد رويا زمین هستان

پسه گدوم بل نجاد پاک برای خودت میردی بهتر بیری سراغی یا پرجی دیگه

چا نهر انسان امروز یا زندر رويا زمین مطالق به همون نجادیه کتو ازاشومتی

منومید ورم شناخد انسان خوما کنه محبه هم ناز دیختار بشیم

و کسی خودش رو بهر دلیلی برتر از هر آدمی دیگهی نبین

حلیم و سمت یک روز از زندگیه آدمو حبا

برینک بیختار بیتونیم تبیت تاریخ و روان شنازیم رو درک کنیم

و اد بینیم که چیتو سر اجداد شکارشگر دا ورنده ممیقز اشته

مصيپین زا تو درازائی تاریخ همیشه ایمور مومور دوموالق ازام گیشتیم

پرنتز باز فارجر یعنی موجودی که جا بجا دوموالق ازام گیرده

بیدونه کشا ورزی و دام داری

و سه همین از ایمبت بین اجدادمون میگیم دوره گرد

کوچنشین هم نمیگم چون دام نداشتن

بانکشات مانی کامل فارجر یعنی درگدر رو نرسونه

الی نز دکترین اصلا هبتاری فین کلمه

میتونه همین دوره گرد وشه

پرنتز بسته

توین دیوستال گزاشت اغلابمون نونمون رو از کارجریو کارمن دیتو شهرد اروردیم

...