سالا، من روشان هستم، وإن گسمته سعز نفکست.

ایه هم را هیم پتکست هستین بیدونین کم این جگر رباره خودمون سوالی جاد کنیم و با خودمون فک کنیم.

پمورور اتاری خباشر مطاواجه دو تنوکت باشی.

یکی انکه قدرت بغائه هر هیوانی از جامل انسان تو اختلات و تر کیب نه افتشده.

و دو ومینکه زبان اما قدرت من ترین ابزاری هست کب بشر تها بهال ساخده.

این اون غاد مهمه که جب بیغ زاوات بخائم بمقولی دین نگاه کنیم.

تو اسلام گفتشده که افوالی نای ایه سابتشده تقوران ایم بود که اغر.

و یه تو این جیل همیه که افوال از همه که لامه بود.

ایه مهم نیس که کین هر فزده.

خودا یا انسان.

مهم اهمیت زبانه.

و انه بدونه.

قدرت زبان تو خلو سشنیست که تو اختلات زبان هست.

قردی طور کی اربی و فارسی با هم بمقدرت مدن.

نتکتک.

ایران سر فم پارسی ایران نیست.

ایران مختدر تو تولت هاریخ همیش موتشکیل اصادراب ها

و یالت ها با زبانا و فرحنگای من هسر به فرد بوده و خواد بود.

خوب.

قلب ارگردیم با آغاز تاریخ باشر.

ان رسمت.

ترخدم هم نوع.

...