دامرد پادشا ها یقا جار احتانلا ان اشنیدیم که اینا زیاد میرفتن مسافرات اوروبا.

اوروبا زیاد میرفتن گاشتو گزارو خوش گزارونی این سوح باتا.

تین بیدیم خمبیبیم که این درستیانا کی رفت اوروبا کی رفت اوروبا چنبار رفت که جار رفت چیقار کرده

و کلن اصارش در در اندورت چیوده اصار مصبت اشتیوده و اصار منفت چیوده.

یکن اگه کتا هیم خمبقونیم بی مسافرات ها یه پادشا ها نقاجار بی اوروبا.

شا ها نقاجار در فرق.

کجای تاریخیم کن نوز دهستیم.

کن نوز ده کده ایران کن نقاجاریست.

همی اینگن و یکن می قبلشی کن می بعدش ده ایران کن نوز ده کن میمیم از ده ایران کن نقطی اتفشوت.

در چنکن نقبلش دنیای اندیشه و بادر سن اتاد جمعهای اربی کشورا کاری تقرطه بزوریگی بوجوده مدبود.

روشن گریو اینگلواب ایلمیو اینگلواب سن اتیو این هان.

نتیجد ادعت بود.

و کاربيیت دنیا روگن گرفتبودن.

پیش رفت کردبودن جمعهای خودشون رو بهترو بر خور دارترو.

امترو سالمترو پور رون اقترو.

آبادترو این همی کردن.

و بقییی دنیا مهتجا های کتمتن های کهن داشتن تا متن های بادا وام داشتن اقب مندن.

اقب مندن دبازیشون دورانه تهکی رامیزی رو همیگ زنوند.

در چین در جاپون در هین در ایران وز وز خوبی نبود در این گانه نزنم.

مقصی بازیشون گفتیم حالک از سای بقیش رو هم کم کم کم بقائی بگیم.

ایس آل جالب و له همشه ورمانه بوده که مواجهی ایرانیها بقارب چتوری بوده.

یعنی و لخری تفووط تفووط زیادی.

...