بات کمیوازه شاخا ها یسارخوش درختای گیلاز براکستا میاره.

کل بارگا یسورتی یسفیت نر مصابوک مسلد دونه ها یبارف میری زمب هی. روی سنک فرشا کدیمیم عبات روی شونه یت جاوونی کس ساکت و آیسده و چش مدخده به این منزره

کامون شو ریدو شش سنگی نی مکنه

شمش رش کنار پهلوش آویسده و چش مدخده به مینزره. کمون شروی دوشه سنگی نی مکنه.

شمش رش کنار پهلش آویزونه و نگاهش کارتتت هماشای ساکورا هاست.

بری چن له زنگار زمان میسته. انجنگ جویزیوون خوب میدونی شکفا ها عمر کتا هیدارن

فغت چنج روز داومیارن

بادش تاموم میشنوم می رزن

اگارکیش وخوجت نداشتن

میدونکه سرنب اشتخود شمشاید همی باشه

فردای فقط چانج روز داو میارن بادش تامو میشنو می رزن اگار که ایش وخبوجود نداشتن.

میدونه کسانه بشتخود اشم شاید همی باشه.

فرده این موجه شاید سالم برگه شتباش خونه,

شایدا مسل همین گول بارگا افتاد باشروی خواکی سورخمی دون نبارد

امعال آن توین لحزز زندس نفس میکشه حسمی کنه می بینه

و بارایه یساموری همین لحزیه هست میکنه می بینه

و برعی یه سمورعی همین لحزیه هال همی چیزه

چنس آتبات و ستقوغا یجنگه شمش رش خیس از خون سداش کم شدتو هایا هو یستست ها جنجویت گه اما تو یه زهنش هم چنان تسویره همون شکوفا هایلاتی فزند از چن بره یسام رای شکوفا اوش هم شیر دوروی یه سکن

زیبایلاتیف زندس. چون بره یسام رای شکوفا اوشام شیر دوروی یسکن.

زیباییان استی زرافت خوشونت اش قبزندگیو آمادگی بره مرک

اینا همه با هم اینی بایدام کنن. که فرار کرد.

سالا. نظیکه 5 سلپیش وقت داشتا مدى استانه سه پیزودی جا پونه و سه پتکه سمینه باشتا م یه جا هی پیشتر از همه چیز دلام خست در بری سامورایا بخونه مازدنده کشم سر در بیارا. انگر یه جا ید دلام وسته کس سااشون جامون دبود

...