ابوباک محمد بنزا کریای رازی هم پزشک بودو شمیدان بهم نظرات اشتر حوزی فلسفی ویلاهیت سدحا جلو ترز آر آی رای جزمان اشبود پلی آسارو عمدتن تن هدر حوزی پزشکی بگیمانده ترین سورا چهگونه میتاون اصه مو دارف از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از اومه هجری در زمانی بیدونیامت کتامت دنه ایران اسلامی روب شکو فائی مرافت

پیش از ابنی رابندی ایده هی اینگلابی در نقد نظرگاهی دینی بیان کردبود

و پس از رازی هم کسانی چون اگریان بیرونیو ابنسیناو خیام

هی ایک سهمی مهمدر گسرشه علم فلسف درخطی ایران بزورگ ایفا کردند نامه زکر یا ی روزی امدره تای خاص چنان مندگار شود کن ابنسینات هوانست پزشه یا رادر سایگر دهد ونقیم کن هیدی ادر زمینی کفایت خیرد انسانی راده ایفت.

پاینهال درمود سهمی رازی در فلسفه تردید حیه از بیندلکه از میان چنست نوشتکه بئون سبدده

کتابقیه پزشکیس که از برجا منده

و بقیه اصاروه را عمدتن از لابلا یه نوشتخای قالبن خسمانی دیگرن از جمل ناصر خوصرو میابی

تربس این هفت اراشه جوداک یه نوشتخای قالبن خسمانی دیگرن از جمل ناصر خوصرو میابی تربخس این هفت اراش جودا که پجوش کر فلسفی مگوید از لابلا یه همان اصار خسمانی دیگرن هم میتا بندید زکر یا ی رازیت شایدر در فلسفی بایل مصرامت بوده. کیاراش ارامش استددانش کار پینوست آمريکادر هیتی اخلاق بهزشگی و تاری خیلمه بهزشگی مگوید

چون باستر روزید ارهوزیب حزش کی دست سیداریم

می تبانیم سامر روزید ارنگ زامین را بیدون اته ردید بسنجیم

خلخوشام ادید

اگه جلکی از شما شروقنیم که شفتی از اکر یا رازی هستی

بل خیدی ساختی خیدی دوشور بیگیم که یه انجشمن دیگی بما یازدخ ان فستیداره این از ایک این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از این از سگیره. چینه هرفه به این برخورنده گیه و چینه بیرابتی. فگد می تونه داریگ بافتاری زاده بشکیداریگ بافتاری شییه ازلامی کیودارون نخشه پیوم بر این از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ازرصفی از اغاز تا برسیم یک ویجگی خیر خیر خاصی که ویجگی که رازیدشنیم می دکیم باریم باورگ ویگی که خیرات میان مردومان بارو باری این برواباری خراد یک اندیشی بخید خید اینگلوی بایه هین هنوز امری این مزمو کارس ازیداریم خوز که خراد برواباریه یا نی چیزی نیس که مبقایم آدمواب با بروبه نشم بروبه حسنن در خرد فرجام خرد آزادیه در بره یه رسیدن با آزادی خرد باید کار خرد پالویش روانه

یه روان رو باید از حباسها را ها کنه از حباسها و خوشه تو بیتونه بای آزادی برسه درعای نرسیدن به نوزدی سنگ بزوری کی پیشپای خرده ایش پیشپای آدمیه

اینی که پیشه پای خراده پیشه پای آدمیه این ایک هواس ها در هیرات هر هواسی برین برد بناش دکی آدمی از رنج میگو ریزی و دن بال خوشی دن این رنجه خوشی یک بیمو اومی دیزادمیشی بیمو اومی دو دین بین بین بی کشک ده و آغی میده یعنی میشه دوخزخو بهشت. بس آدمی برعی رسیدن به بهش و فرار از دوزخ تن به بندگی خومی کنه و بنابار و بری رومی پزیره. این میان رازی نخشکه میگی که پیام برع اینگاری بایوم بایوم بایی نتنها پزیرش گسترش نا بایوم بایی

برکی خلافا مد خاص خوده

خواد خواده سنی اگی مبب بی پزیریم

که خواده یک سیری آلامار برگزیدی

کین آدم هباد دیگرم برتریدارن

اگه برخودت دیگی ندادگر نفرزانه

بند ایدی پیم بری رو برگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگه اگی خودا این بومانه فرعیاف فرعیاف ده خودا تانه چیزی که وغرن خودش خوبه

برگه کنادیش باده نیدی تانه که زیمیدیم رجش بگیم اینه

...