فرس کنید نتاوانیم زمان را انداز به گیریم

اون بخش مشابات قترها و هوا پیمها به هم نمی خورن ولی بیدونه انداز به گیریه زمان چرین چیز های اصلن پدید می آمت آیو زمان، ان چیز از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ا سلام بازگاش نبهزیریه زمان درد بزورگ بشرست میشود بپیشازون زمان بازگاشت

ان روز یا انسال کون خابت از من سرزت

پیکان زمان که مصابل و بی چونو چراست چنی خاهیشی را ناومون کن و مزهک مکنت امف فکرزک درموده زمان بهم انخات منا شده

پرسش درموده زمان از جملا افبالیم پرسشای باشر بوده

باشرک دیده خورشید بالام یادو پائین ملاباد

و روز بحم انخات منا شوده پرسش در موده زمان از جملا اف بلیم پرسشای بشر بوده

بشاری کدیده خورشی بالام یا دو پائیل میلا بد

و روز شب میشابه دو شب روز

این از زر بشر زاگر مجر آ بوده خوالی مرو بسامتی که آخر زمنست پیشنی برد

کنچ که بی ازین هم باتها فالسفتر میشفت

آیا زمن را مایم کمی آفرینیم

تدر چیزیمی آفرینیم

تدر چیزی که آفری دیم

موجودیت خود بجان خود را بفعمیم

یا زمن هستو مدرون در گزریم

زمن فارغ از ما هست یا با مست کهست در بخص امروز مهدیه پرسا پجوش کر و مدرسه فلسفه در آلمان

از تاریخ کنکاشه فلسفه درمود زمان مگویت و ارفان کسرائی پجوش کره فلسفه علم از کندقاوه علمی درمود زمان بره امان مگویت خیل خوشام دیف

روی پرسا

در فلسفی از ابتداد ارمون ده زمان شیگ افتشده

خوب اول از همه پر سا در فلسفه از ابتی دادر مده زمان شیگ افتشو ده خوب اول از همه ارستو مفومه زمان رو بمانه ایک مفومه مستطل مرد بست کر رمیده مستقل از مار نبومانی ایک مفهومی مسترل هز مفهومی دیگه این او او او او او او او او رستو در کتابه افون هسرن رجب زمان هسرن رجب زمان هرف میزنه

و در کتابی فیزیک

...