چردر ایران مراصم محرم

هرسال باشور بیشتری بر بزار بشفت

رازم مندگاری ازلام منوصقی وین این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این ا مارک سست فرن سبی بنامه هنری لفبوخ تاریق نظر شریق بودند.

انجومیش ناز کفت چیمی مند از دین اگر نتاواند

برپای مقنها و نام هایش تجست سودیابت.

آیاتولا خمینی هم گفت مهر چیداریم ازین مهر رمس

مهر رم بس سفرست که سلام رو زندنگه داشتست

اگر هنری لفبوخ شاهد مرسم مهر رم در سالیانه اخير دری رمبود

و بازنموی سفرست کسلام را زندنگه تشتست. اگر حنری لفبوخ شاهد مرسوم مهرام درسالیانه آخير دری رامبود

و باز نمائی هادسی کربالا باستواده زنمادها و مرسومی شییی را نزار مکر برنزر خود بشر مصر میشوت

اما آمیت نمادها و مرسمشی ای ایک چیزست

راز مندگاریونها چیزی دیگر

تراشورا و در نمادها و نامهایزست رازم مندگاریونها چیزی دیگر.

در آشورا و در نمادها و نامهای چون پنچتن و کربالا چی چی چیز نافتست.

کبراگ مزحفه نا هاده هی چون مرجائیت

و براگ مخالفهت گستردبه هزور شریعت در زندگی شخصی

این نامها ونمادها کمقان گیرائی خدرا هیفس کردن

این مزرابه مهمان هاین هفسه د کماقان گیرای خدرا هیفس کردن

این مزرابا مهمان هاین هفس درمیان مگزرم احمد کازمیه موسابی پجوش کرد حاری خشیه بهار دا وری استاد تاریخدیان ده کالیفورنیا و رسول نفسی جامیشن از تر ویجنیا یا عمیقا خلخ اشامیدید.

آئی مصابی جامیشن از درشی ای از همون اپتدا این آد را همید داشتی یه ازی جای این آمید یافت و ازی جای این را ونده اهمت یافتنی این مرسی مومان از کن نموات هشورشوت

با سلام باشمو و بینندگون از از

انتتدیجن با دند ارسالها یب برد شد حدود پنجه هستال برد شورشوت و مدریم در دری دیلمیان که دریم که بسان دقان هاش رومشه

...