شد و غیی ترین و مل مسترین مهز رو و اختی تجرب میکنیم که از مهز های کشوریمون برس اختانیزو در اختیر مراجهی نشخال رو بده. رب اندر منگران سیمیاروم رو مجموی ایز موتخستسان فارسی زبان بطهر جبی تولانی تراپی و مشوور در حوزه هینول ملالی و روشها یه بیروز کماک میکنه مصیر ترپی دورو سیروتی کنیت و در هر جلسه پیگیر نتیجی یه یه که اینجلسات روسته برینکه کاشن از سنسی میاروم دره ها بترجیها تشوم رو پشنبن و مونى سب ترین تراپیس رو بیشن موم آرفی کنن.

سی میاروز

یه شو که فرحنگی بوده یه روزی نابده یه سو سکنم خوک منده که میدونم فرحنگه

این که این آئی افرنگی افرقه ای که سدای و سلام گروگه روشینیدن سالهای خیلی قبله و ری خوب علام باید باید بایشینی و باید از سرد اشتی باشی که و سلام بیچن نفر حکم داد انگی از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ا ھا جو مان این هفتو دوستن همیغسمتر ادیوم ارزه

من مرزیه هستم اتویم پتکست با کسه ایسو خفتنی کنم که بخطر یه ویگی یه اتسفاق یه ما افتادهگی می کنن توین از مه ترابایت که سنی رمیشن نویتکه

دوستن همسر یا پاستن رقیر ایرانی

این فاصلر ورشون به وج مهاجر یا پنو هندی ایرانی تو کشاره مختلف زندگی میکنان و خوده ی مهاجر بودن یا پنو هندی بودن یا مرزی بین اونها و جومه مخسات و هتا خانوادو اشنو یا نکیدر ایران داران می کشه. من تو اسمتحی مختلف ارد شمل رسمتشش قسمت سیونو و پنجور چار سورت اجو بی محاجران و خانواضار کسی رفتنم که اززوار شکردن نکسای که رو بیتی آتفیه بیدون اززوار شدرن

چون در فرحنگی رانی اززوار شکوروگه شون رفتام ان رمی بینیت تاکیدم همشییم بودکه موزوات در نی پتکس

اولا ویتنید ادران نسبت به هم دیئی

و باری پر دخطان بهشون

با موزوات دیگه مغایس هاشون نیر باشن چسته هاه زار نفر. مصلا تقسمت بسودو بزنی سوح بات کرده بودم کشوه رشو بقات رسمنده بود.

اما فرده بسودو امونزواتی نمیرم که رو زم مگو یارنج بین تهای رو داصل از و موزو این پتکه از هم فاصلو مارزه

و اربت تام ارکو زمان هم برنج نست برهمین مارزه

فرنازن کسوپاته اینگست مدشور بشه بگنگ که مدسه که اینم ترامو او جداشتبتی نمیت نبیشتر باشه در موزو اه هم سرقی را ایرانی هم همینه

سرق از زیواج ایرانی ها در تا موم کشف دوازیار روی این بیب اچشای که ها سلی این از دوازیار این از دوازیار این از دوازیار این از دوازیار این از دوازیار این از دوازیار این از دوازیار این از دوازیار این از دوازیار این ازکونیم. این رو این جتامر که زموروی از دیواج و روی روی رو بیتی همسارونه.

بانو برین بی بچیهای که حسل این از دیواجن نا اخوز رو ایچشز ادیگیه مرزی بی سچار سالبت که مهجرات که اتبار سلونه

از ارگه ویزی پیو از سن بہم سا

ده سالبتش

هم سال سالبتش از پانیز از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از بخائزندگی با کنیازم دور باشی

و اینکیم از اینجا بایبود باروشون چیزت جا لی بی بود فکیم کنان

و اخدی که خودشام امد ایران و دیدن اش حوزوری خوب باروشون جلی نا چاولیش نا داشتیم. بانکی ما خانا ودم

خلو تقریبا مسته بیه از سنوست کنه قوم هستیم.

...