چند باری نتفاؤ افتاد که من ده یک جه میوده

که هل احتى مولان یکی دونه فرقری بیوده نوی نا

سن همی رکسی دن

ببنگو فن بیو برکس وما نه رکسا

وما نتن ها آدمی بوده که نه رکسی دن

و همی رکسی دووده

سن من یک گوشه تکفت دووده

یک گوشه محجور بوده

و ان اه ساز خیلی بایدی برم که

تو مودات ها این مجر بود بمنگ

یه این مجر هایه انکه

انکه رجل فیمان درم

نکونم هم چونم بمنم بودتید نا خودا با

رو خاطر همه برنکه نا خندن دهن برنکه

یعنی اتا هازرنه بوده

فینو و رکسی دنه خود هایه بوده

نا خود هایه بوده

اسر پاقفت دو بود که ازام فینو

بوده ارسلنه ونشن نادی

سارتن که زلاده که شاوزه دنش

سنیارمیت بوم بارانم کمی چادمامی رفنی پزیزانی

زایت سو تکوچکتاشتیم که انا ایتیزائی تشکلیم که امیر اخسیدیم

...