سالا، در زمستانه ساله حزار نخصده هفتدو چهار، دانشمنده یک منبه پرتوی ایک سرکش کردن.

مقنی در فازا، کداش از خودش پرتوی ایک ساده میکرد و مجموی از ابرحد داشن بدورش میچ ارخیدن.

محقرین، در ابتد فک میکردن که خوب یه سترسته گه، ولی بادش، با اصفاد از برسی رابطه یه ان جر مه اصرار میز با اجرام که ناریش، دیدن که وازن این شئی نمالون ده برابه خورشیده.

و بجزون، ایچ پرتوی نوری از اش خارج نمیشه.

اون مغه ها، کار شوارت شیلد که خودش ایک فیزکتانه هرفی با یه سبیل خشکل بود، از درون تیوری نسبیت آم اینستان یه فرموله اجیب برائیشه یه اجیب ترکاش فکرد بود.

شیک از خیلی خیلی فیشورد شودان اجرام فازه یه مامولی بود جود ميومات، فباد از جه هد موشا خسی از فیشار، گرانشش نورات رگایمی شود، کم از ایچ حاله همیچ شیب درون خودش مکشی.

فباره یه فرر از اش با یه سورات تو نسورات نور سریتر می بود.

کال باته هیچی سورات از ایس سورات نور سریتر نبود، هتا نور، یعنی هتا نور هم ازاش فرار نمیکر.

باختی ایچیزی نور رو همیدرون خودش مکشه یعنی نوری ازاش بیرون نمیاد کم با کم اکاروم بیتونیم شیی رب بینیم.

یعنی این چالی افرزیمها بید کاملن سیاح باشه یعنی سیاح چاله.

از سیبن هاکنگه سیو دو سالکه اون مرحا در جاوامه ایل می سرسده یه زیادی بپکرد بود داشت به یکیز دنشمن دنشن اختشو دیه فیزیق تب دیل می شوط.

مطمه این بود که این شیی اجی بیپرتو ایکس توف با کون.

همون چیزی که اینستائن شوارت شیلد بیدونه آگهیز ووجودش دردرونه فرمل هشون بهش اشارکرد بودن.

هاکنگه جاوان بخش زیادی از امره هرفی خودش بسیاح چاله ها اختشو سالد بود.

و این مشاه ده شکی اون بقات یه تب دیل کرد بود کسیاح چاله ها ساخته اتخایلش نستن.

و فواره ان در فازای بیپایان ووجود دردره.

هاکنگ از نتیجه گیرش مطمه این بود.

بلی از صرف دیگم نمیخص این اتمینانش در تسمیم گیری بچشم زیادنه ووجودش سیاح چاله ختم بشه.

پس پیشنها ده یه شرد بند یه سادر با کیپتورن.

یک دیگه از فیزکتانن جاوان اون زمان مترح کرد.

کیپتورن مسل هاکنگ یک فیزکتان بتخصوص اختر فیزک و فیزک گیرانشی.

و فاره اتخصیل دانش که پرنستن بود.

...