تصبورات مختلف از خودادر ادیان ایبراهیمی چگونست

او صاف او چیست و چت تصبوری ازو بانیاز های انسان ا این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این ازقلب تسابور خودایستی ارسر بخود انسان باغوزار کرده ودر بازی خانشا حتاز کارج هن پس نشستی ادیان ابل اهمی خودام یکازين تسابورات مطف از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از این از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ازوارانا مگیگه که ممسیه ازت موسى کلی ملاز دگه لغبه کلی ملاز

لغدر بینش ازلامیمه کلی ملاز

در مسیه یتا اول بسر تجست ازت مسیه

خداوان در فرزندش در فسرش مسی تجست پیدر کرده

خدا هدا العی انسان وارودانه

خداوان در قالی بی انسان

اصدر خودی انجیل وقتی کنیگان بکنیم

کلمیی بسر آه انسان در ازته فرزنده انسان اینسان مرتب در باری ازته مصیب کار بوردیمش

در اسلام تفابوتش باوندو سائی نکی انجم تجلی بگمانه مانه

یعنی با مفومت تجلی میشتو زیدت

ولی در اسلام تجلیش در کالامه

در سخن گفتنه

یعنی خداوان با پیام برش

از دیت مهممد

سخن گفته

حال ان سخن چیگونه بوده خوب مشاله باش کردر باره سوبت کرت نزود کالامیل آهی چیبود پیدن بچیری تلاکیر دی بباد بردی چیگونه بیلگانه رستیشت دریدان بیشه سوبتکت

بیلی شماکی از سلا تفع بطامی پر سید بنا زرمن این تفعین این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از این احان ارس کنب که این ایک این خودا بای خودای سالبی بمعنی کداری اوصاف امشخ از درگ روشانی نیست باشا متقدسی درکوران هر دوی ان تسابورات هست اما تفووت اسلام با ادیان ایبرائیم دیگائی نزک درکوران را خبشتر گشودش ده بر ان خودای قیر متشخص یا سلبي یا تنزیه خودای که اصاف انسانی نذر از از از از از از از از از از از از از از از از از از این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این اوزاب این سنوار بنیسما تدادشه ده اما در اینان همی گران نم اخدیه دهی نگا می کنی مورت تاکید می کنی که بیسته کم از دهی شیه این این می دون این مورت تب خدایت هنزیه رم اتراه می کنه پالادر ابعیل ازلام غیورن ابعیه ازلام که امقیه حسگرات هر بودن هن تجل بگرات هر بودن شاید ازلام بیه یهودیت و مسید زمان اخودش نز دیکتر بود خوب بشتر اون خدای متقللمین و خدای بسیل آ مطجست بشتر یه نستان بار از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این روز مرفاشن از این روز که ایدی از اندگای سونیتی دیه این روز پسخ ایه مرفتی نیس

پر ایباش ارین روز

این روز بخصوص گر آه ایش بایل آه یا تسلبي ده

ده ده ده ده که من اصاسر که این سنوار که رمت شخص قبل در کنبود قبل فنبود

برای زینهای هسگره که الپتاز گدیم بوده هنو زمه سنو بشر امومان گالیم بای هسگرانت هجره به گران از دهنهای هسگره که الپتاز گدیم

...