سالا! سالا نتون مبارک!

یک سالا دگه گزشه سیسا روشه سو پینج روز باوم رزندگیم از آفشه.

هاشهزار هفسا روشه سال از زمانک داریم سپری

و پونساد بسو پینجهزار شش ست درگرز مسیری زندگیمون تیشه.

اما این همه روز ساتو درگیچن نخش درزندگی شما دران

خوب ما چمی دنیم.

شت سالخیلی پورباز دهی داشتی.

شرم كل سالد رو مب لش بدین بس ریال میدی.

این سالی که خودتون باید جاوه بشو بدین.

اما ما میتونیم جاوه با اددیشه برسی کنی.

درسال دوهزار پونز دا ميانگین اومید بزندگی در ایران هفتد پنج سال بوده.

پس این یک سال مادل ایک مما یه سیسا سدومه زندگیش شما بوده.

یعنی در این یک سال شما تغلیبن یکونیم درساد از عمرتونه سپریکا دی.

اما یه سال مهمتر.

این یسال در ميگیاس که لیزامان چه قدر امید در.

یعنی در که لتاریخ زامان از او او الش کے جاوان دو جدومتها این جائی که الان هستین.

این یسال چه قدر مهم بوده.

خب جاوان سیزده مما یه ساشتها ممیلیارت سال سندگیشه.

پس یه ایک سال تغلیبن از سن مهمیس.

پر لیم مسل سال او او ال جاواب امنانید یہ این سال رومت هنهای نمیدونیم بی دی.

ما به اومبان ای این جامائه بایت به نیم چه قدر سال ده زاره افتا امیدون در طاریخ خیحانی تاسیگ جو زار بودباشه.

و براین که بیتونیم جاواب این سال بی دیم پایت او او ال تاریخ خیحانی رو بشنیسی.

...