مناس هم روزی که از امزیشی برگ اشتام

همون توی او توبوز همون مغیکه سیمی نغانم داشمی خونت و مداشتیم بیسد ااشمی رخیدیم که سمیم رو گرفت بودم که بخونه وادم هیچشینگه نمیگم کجو افتاده و نمیگم چه خباره

نمیخستم ان باره سنگین رو به زرم به دوش اشون

نمیخستم یه روز بشینم جلوشون بگم ممبا خیالتون راحت باشه. پر مندی پادگانمون قول داده که اگر توی مارس کشتشدم شاید سابن کنن و بهتون دیمیدد تظمد سه مهر کدومتون رو هم از دیام ااک از کردام گفتن هواس و شون بیلتون هست

خلسکت دوسند اشتام ان هر فرق از نم

تمامون ده رز مرخسی تمامون مصير برگاشتخونه

دراشنم تو یه زهنم دومبالی باهونی خوب مگاشتن یه تستان قبل باور یه دروگ سفید که خیلی هم سیا هنوشه

اتونم بخدم کنار بیا

اقارش به همی رسیدم کبیلی هم سیاه نباشه بطنم بخدم کنار بیا

اقارش به همین رسیدم کبیگم افتادم ماشات

رازدی که حرم مب رزا

تو یقسمت امنیاتی اجعی خیلی حصاز که تلفانم نداره مرخسیاش کمه و دیر و دیره

و فقدم خودم میطنم باہتون تاما سوگرم

وخنی نگفتم بارد خوشالیت ویچشاشون مشاخص وید

یه نفس راهات کشیدن ممانم گفکه خودار شکر ببینچه خود دوسد داره خودش کرت دورو سکرت بیمیچه جای خوب آم نیوفت دی دیگنیازیان نیس پیم برم اون برو بزانی مستین تغالیت و بمام گفکه آره بچه یقفا کس آلمه خودا خودش آواشه داره

آل بخیال را هد بوره خدمته تتمون کن برگه

اونخیر خوشال بودن

ومننز خوشالی شونیه کم سنگینتا رو دلام نشهس یعظام ویجدان وزورت اشتا مبالی خوب چاری نعود

انتن هره یه بود که زهنم رسید

اموگه نمیدون سم اندوروک چب بار سنگینی رکارارتن حی رو دوشن بزاره.

نمی دونستم کاراری چیز حی رو بی نم که هات توی که بوص هم ام نمی دیده. سالام، مرسنستم، وین پنجو حومین پیزود پتکست آنه.

پتکستون پتکستیگو هومین پیزود پاد کس دانه

...