ڈایدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدید ارشاب های سرزمین ایک کهوری ایک ارمن روشن شوط. شانسی دبز از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ازانی ایک اعنست سیز داهوم یعنی درهدد سده پینجا خصال پیشدوران ناسری ایران درستانی ایک تهگر بوزور کارار داشت

از سوی چنده هز اینگلاب افرنسه گز اده بفرنگ بیشتر سحتر از پیش شده بودو سوخات انگلاب افرن سدر هر رسیدن بیران بود

و سری دیگر ایران سال هر که تیرا پوشت سرمی کزاشت ون فکرانون زمان بری تاقیر راوان در هل کن کاش و م کارکوش شال اشتقال داشت. دورانه هجالی اکبر مغارن بطه هوالاته اجتماه یه رامبود

و اون از باروشن فکران ا اما اینجوستوجوی هرکت خیترات زیادی برو بهام راحتر

وزنی یه اش رباروی همیشت هرکتت

اب بلینت فا تب شدید هاجه اکی شدید میشنی بر اجو رو تاواجو برمسانن مو داو آئیسون نتی

کون دا مول بلیداشتی اینه

پتو میندازل بلش که ایتاوات داشتنوده ایکتی خمشن روزیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیتی شنیت درگیر بوده و بحضن دلیل در قهش باز به انسفار پور مجر آدمه

سفار رو ادمه میدند در را هبن بیبود کدریا مفواج مشو درخطر استقال بین ناخده خطر از بیخب گوش اشون راست میشون نجاد پیدا میکنه. امباز همین سفر اجیب ایدام پیدا میکنه و هجالی ایکاتی پیشمیاد کتع سیل گزارتعن افراد زندگیش رمالاگات کن

آغازی ملاگتها بمیرز آغخانی کرمانی و میرز رزعی کرمانی از حمش احران اشبت ترور میکن. دنه سدوادی باز میشه و خطر جلسوط سخانلونیش و بس و درسی تیداوان لدین از دا و دیمو کلی از تیجاوان خاص که تو سی راش با کلی

دیونی که تیجاوان لدین یه نبشتی رو می ده و ده دلیلین که

گوشاش رمیشنی کن بان ها تقلیم بده چن تمام بات بختي مقاز جهلون آدانست

حاجه لی اک بار بات از اتمام سفرودش میکنه تابتون قدام دری راخ بردر

مهمد الیگ گولاب زاده مدیر مارکز کهر منشنه سیوه پهجوش که رتی نیشه بی از یکی محلیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییه تیدادی باچ شاہادور هم جمشدن و اون شخصی فوروشند مرمورا جمی کنمی نیش آرمن

نشامر دن جا که میومدن دن که تیدادی باچ شدو که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که این که اینها نه یه از داریم این کنم این جاده گرم یه می داره این بچاها اون این پیش من گفنانه امو از سرمه ممکیل سیار پیش این جاده جردیمان اینجا بی توتی بکنیم و فردتی تو مدیمید

ها جنج ورینج ارکیم اشنگه چییمی مطن سرمیشه

و اتخمونجا تسمیم میگریچه بیاد را یه پیچری بالیه این با چاگل کنه

وزاشامس در وغیتی کردیم مصیر روشن فکتانی مدیت اومومان پسلگ گفتمن

انترادی روتی یه رستان و خموارن نستت بیدیت مامگتیش رون

در وغیت دیتگا انترادی داشتا که بیشتر روشن فکترام خمین منیاز رو شفید که دردری درواعی اشتبانی دردری دیامی خوز شورداشتن

فمتصوی فاوختا و آموز اشتوادن روکی یرفتن

کجا چار سنیتی از این گز از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ا مالک فسائب امتیاز رادیونسته و فأولیت هی فرحنگی بسیار ردنی سالحن جامدده.

...