ویباست کم رصد احستل心

مدن سنخوزت توی کههای سخریی خالیست کنه و سته یه بیابونی در شلی بزمه اتقاما.

بیابون او باوش توریی کته اغریون هر دادا و زه سال یک باری توفان خیلی ازی میمیادو بارون میشوره خالک رو تابدل می کنه به گل میسیمه سب بیتونه تازه.

و سته یه بیابون ادرند اشت یه سری مدن چی تنه همو جودات از انده از اپنشان.

باوتو از ایک کامیون از جاهای دورون از دیکه شلی میارن ایشون انجاب بمدن های کتش تلابون مسو آهنه از و تشارت خیلی سخیی انه کارنک.

هرازگا هیم یه سری ام فجار رخمیده بایدش و اخطام کس ای کشتمیشن.

ای روزیم کم داما دش سو بات مکنیم بسته یه که از تنه لاباری ای کسی کتازه کشتشتی یه هجلی دورو سیاده.

توی دل مدن چا امومن نظه بیان بایدشون تسوید رن بخودشون.

خوبق خوبی میگرن در مغبل رسکی کشتشدن ایشون هست.

هو غشون تره بن سباره و رو غبایست ارشیلی.

هف روز در افتقار مکنن شفتاشون داوز زسواته از.

و انسویش سیستم اشون کبق اوتبوش میان بیش شهری کن از دیکتاری شهر بمدن.

انجا یه خبگهای هست هفشابتن خبگها مخبن.

و روزانه از این خبگها رفتامات مکنن بمدنه بمدنه بمگر.

این سنوز ایشون تره بن بنده زی ارتفای بولن تره انساختانون روزامی.

از در ایشهی و رو دیشش کلومت رب اتبارونی تبره سیم بایم اقترین نقتی مدن.

مدن از او اخرا کرن نوز دفا آلوه و از ام مغدرن مسوطال آدرمیار.

تره مصیر تنهل کلگ گالریو تنهل تو دارتو هست و تنه این سالها همین تره گالریو ایجادید ساختن تنهلو ایجادید ساختن.

روشت کرد اونزیر بار خودش آبا هوای خودشام داره داماش کاموزیاد میشه یه سر نه سیم هیدر کبالز یه شب میاد باز یه روز میاد

مه سر استش از مشر رمپر.

روز پنجه آجست اهوایل سوب شفتشام داره جمه کنبه گرد.

یه سر آدمه ایقارگ را ارقو دوده جمش دن ترهی که از دالون ها من تزن که کامیم بیاد

...