سالام برادیونست خوشوماری

من مراجا گمباری با هم را هی نگین فیروزی

تلاشم کنیم هر شمار باراتون دستانی کجز پجوش هیم میدانی بادمهی مورتابت با هر مزو مصاحب داشتباشیم.

این شماره هتل ميامهیگ.

سالسیو هافت ماموده هجده سالهالی که انجابود پاش با پومبنزین هم باز میشه

پات میردار سمودیریت هتل داری میخونه

موش زنی پومبنزین هتل داری

مهود همه تلجو ارن چابی دانی مهنود قربانی قدائی بزوری گئی

باگان مهنود قربانی مشکف خطر دار ماروف

قبرو کلاق

خوشی پود بات خیلی آدمه مقنب پول در میران مهنود قربانه کاریکه ولی ان چیزی کمه امشاب دیدیم

یک آدمه بسیار باش اخسیات خید خوشان مدگیه چید و همه چیدی رو در اختیار بزارده

دستانه هتل ميامه از انجه شرمشه که اهمت برمینه بوزورک تو خیابونه پهلای یه همین وليست ریم روز میخرنو بس سنفر از میماری اندوره یه نی کافی دانیال و تهرانی سفرش اختيی غط کارم کنه. سالی تلیدهی چهه دوران شکفای اختصاد پتز بل رفتن قیمتن نفت بازاری جهانیه.

ایران رفت رفته پسمت موضعنزیون مردن از ارش او بورکر از بوحران این افتیدهیسی یا واش یا واش امکان بروز بیشتر پیده کردو

تورستا بسامتی را س تاخده. ایم کنی بره خوشیا و لزتای مردوم و ترستای سرزیشده و شهر.

مرفتر انخیابون تهران انجری شاهده ساختشدنو هوزی آدت کرده بودان یهوی بگروهای رخصوخانندهای ماتره فرنگی

مثل فرنگ سینات رو پینو دکافی رو بیروشدان

شابعی میامی حلاره تهران رو بسامت سراحها پسابات نکشون.

دو تارف خیابون پحلوی نازدیقای ميومه پور بود از ماشنه که دیلاک بینز ب از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ا در داشتا. کالی با روزی پینز ازار نفر موم مه موض پازیرم که

دو نه و خوطل ایدیگه اتا حیزتون اشوضا موت اشکلت مگردمانه

رسده اولازکه مه اکسی بودیویمی ایسا آل بودیم شباروز یه شب بسط شلوگیه ی باخشتنه که ميامه یه نفر بس مصابر آتشینجا لی مه موطقوروانی رو میگره

از اش مخات که منش باشه مهموت بدا و تصابر بمیز نگاه مکنه

...