اینگلاب امشتی ایران را ابوالی نگلاب در خواورمیانه بخواور نز دیکنامیدند

از این سرامد اینگین این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این اینگلاب بزورک بایک جونبش فرگیر جونبشه ملکر دن سنیت نفتر در کارنامی خود درت. اربطه کم هم نستند کسانی کمیگوید پیش از مواحات اپتداب باید دید ایرانیها ازین اینگلابها و جمیشها ایسی ایسی چه ترفی بستند و بچه ریسیدند. در مرد اینگلاب به من هنوز پر ونده بازست و لی در مرد اینگلاب بمشتی میتاوان به ترقظابت کرد. سدو اندی سال فاصلی از اون اگلاب میتا بنا هنوز پر بند بازست و لیدر موده انگلاب مشوته میتاوان به تارق زابت کرت سدوان دی سال فاصلی ازون انگلاب میتاوانت مئی سلامته تاريخ نگاریون دور باشت ماشتی ایرانی چبود و ازون چبار جایمانت آیا ماشتی ایک زائمانه زود رس بود استرقلار از تبدات پساز ماشتی ناشی از ذنفی درونیه ماشتی بود یا ابا ملی دیگری در کار بودند. چاق شاری در انگلابه ماشروته سهیم شدند و هر یک چه درکی از ماشروته داشتند. اگر مشروتی که رکتست کلار بود چرا شماریز رو هانیون در رسون بودند. چرا گفتمیش او ایرانی ها هنوز درگی ری پورسش های هستند که از دل اینگلاب مشروت برامت. این سال حربا مهما هاين هفته ترمیان ميگازرم

مشالله آجدانی تاریخ نگار

نویسندیه کتابه مشوته یه ایرانی

و مهمده ترقالیه ترقیه او هم تاریخ نگار تردانش که ایتورنته یه کندا و محمده ترقالیه ترقیه

و هم ترخنگار تردنش که تورن توی کندا

نمیزن دیه کتا فئی چون تجد دو ده بومی

و مهراده و ازینجاد دنشان مختیه تاریخ رسالی یا یه و ازینجاد بطور اخس در مورده رو هانیونی دوری یه ماشتست اردیدید که این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این بیشتدید گاه اربيید نسپت بیگلان ویترکار باید این جانگرزه ویترکید این بیشتدید گاه ایر بیدن ایردید این بیشتدید گاه ایردید

این بلابی ممکنیست و بخصمیگن که هی اتاها کمه اوازن اشتبنه برین

لفسه این بلاب رو در موردشنه میشه بکار بحست شما چین از از ایداری به نیتما فکم کنم که ان بیشتد گاه یه که ربیه نسبت به رلا وطکی ترکارب ان جنگرسه

ویلی در مدین بیگلواتی کتر کار بنجنگره

ویلی در مدینگلو ماشروتی خب لزنگ که بگم چراه گلو بودی

یه نکتی رو بویت تزیبیده بونینگ که

مقبق دمگیم اگل آب ماشروتی که ایتن جمبیشون نه

زیردن زرمگیم که هدرگل بسپن سال آخری وکمتی ناس ردن شاو

فالو ددر فزاگی فککتو فرنگی جو میی رون

و هل اچه رب اش مگرم انگلو بیش از ان چکیم انگلو مشروت رو یک انگلو بیس سیو سیبی دنم کچه هدفه مونمگلار ماشو ته ایجا دی پرلمان بود

و مسته ریقانون در ایران بود

و این اخوا امرسیو سیو پیام اشته ایجاده پاللمان بود و مسته لیخانون در ایران بود

و این ها خوا امرسیاسیو پیام از دیسیاسیه این

مگلام اشته بود

اما بریده مین اما اما اخشه که مخفول منطاوه این بود و بشخلی نبر داخدن

...