ادابیت حفقنسان بیس سال فارغستان سوربود

و در تلاش برای فرقت از فشار سننتهای که آمل خوطستان سوری بودن

آیا با قایان اندوری ادابیت حفقنسان بایغمامی دابت از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از حزر سوخبت هز ادابیات افقنسن بری بسیاریز دوستاران اون در داخل و خارج کشفر لکس و حده بیجا و نزار برسد

وقتی نهگت حسل بریزانان هست و ننیاز های اولی مارضم فره هم هست وقتی ملیونان فردر سرمه و گرسنگی بسرم برند کم ادبیات رخوضان مزمنو خوی برگی ایک دستانه کفکا ایستر

اما مگر حسلت خفر آوان نستنت حسلته ادابیات رخوضان مزمنو خوی برلی ایک دستان کاف که ایستر.

اما مگر حسلت خفر آوان نستنت حسلت ادابیات هم بیکیازانها. این موزو بخسه این هفتی پرگارست

از مهمن هاین افتیم افورسیم

آیا ادابیات افخانیسان جان بدار خواهد بورد در شریدی که بخش امدی اف فرینندگانه ادابیاز کشفر فرار کردند و آنونی که مندن کم آدابیات اختم آولان کم آخر شنست

آیون نانونی که مندند ام ادابیات اختمالن ام اخر شنست

ایون نسلی که در دوده یا خیر شرگو فدوست نباشت

میتا وند بی افرینش ادابی ادامدهد یون را کناری خواهد نهاد و با خواه تریون خواهدست.

زهره مصابی روزنام نگاری که در نخد ادابی هم دسترد

و از ازابی هم دسترد

و از په حصیی نی شایر مهمان هاین افتستن

زهره مصابی با توسیفی که کردیم که اتمالن باش موافقه استی در مده وزیتها نازیات افرنستان رو چی تورمی پنی مفتماکر بغیکر میگر ادابیات اما بقاولی سارتک ایل تزوم بزونی

یعنی مفتر ری که خوه نا خوه لوجرام

برعی را بایت کردنه مستنت کردنهیانی انتزو ویم کن درواقب او جود میه بشنو سیم اده بیو تافخانستان هم بو همی ایتافو او توو گسستو درواقی گوشای شای کدارا لوجرم بتالد مختابو خواهت پر داخد در که کن و بخوادوش و بحياته دارمخها هدت سر فنزرزی که مدرمده مدنه تاریخی سوح پتیم میکنیم که هم باره به درستیام طرقیشا ما شارکنیدین

سته تنازو بره بقابوده

به هم باره دچاره گسستنو بسوه مونیو

این ایترشیدی مکرر بوده

ومیدونیم که

بطور مشخص ادبیوت از این ان اصور تخزیامی کنه

...