تحال شده هونرمندی هرفددل شمار بزناد

ان هم در بطرین شرائیت روهیتان

شده اصيان و درمندگی انسداد فکری اصياسی گزاشت گرائیست هربن و فردان اومیت همی این ها ربزابان خیزابان شماست بيان کنه

ولی ساعتی باد اصخط پر سیده باشید که

این نمه چدر دیازم من دووه که ارد ازنیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیدیده دخد دخد دخد حصاله برعیزنی که وقالت رجد دیمیگیرد

کم پیشنه امده اقسی بیونیت که هست بی چارگی و اصبیت پینان این این از نوزن ده کنال مسله اکسی کوده که بر اخس فالت فوردگا

من تزره رسیدنه جنازیه پدره سر بادش از مرس های شرغیی رانست

اگر ازین له زاد تارید بیانون هاتفسوطی ایک هونر من را هرفد دلخوط خواهی دیافت

هونر من دیگه این در من دگیه زاد دارید بیانون هاتف سوطیی که نرمن را هرفد دلی خود خای دیافت

هنرمن دیگی و این او سیان را بی ملا هزی توری بسویش وما پر تاپ کنت که سه مخود تنرد درین وزییت پر موشنکونیت سه میکداری چه خاریش باشی چه داخل چه هونرمن باشی چه روز نامنگار چه خارگر باشی چه کار فرمه

موصن نامجو ترانسرار و خاننده میگوه هونرمن باشی چه روز نامنگار چه کارگر باشی چه کار فرمه.

موصن نامجو ترانسره و خاننده میگوید نرویائی منده ونن آرمانی

نخود باواری ونن ایتماد بنفس.

از پوچی درونمان از خالیودن از زهنور روهما نگران نستیم امام مدام خودمان را در آئی نی دیگران برندازم کنیم

بلی آیا انتصوی را وقتی اصبانیت و درمن دگیتان فورو کشم کنات

تو سیف درگیگری از ایران وز اوزای جامی ایرانی چداخل و چخارج میابی وگر چین تو سیفی از حالو روزیتان کم آبیش دهیرست آیر را هیچ حاری هم درون میبینیت

از احساس اجز و بیچ حاريار را هی چاری هم درون می بینیت

از اهساس اعجز بی چاریگی چین او سیست ورزی

و چین او اخلاق را های بخشی مونکنست ام کانه بروز پیدا کنه

این سالها رب خود مخسن نامجو درمیان مجزاریم

و نامن دیکه دق دقا هایش فراطه راز مخسیرست

ببا سالور ملایری حجوش کره نقض فرنگی

...