ʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻاʻا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا کندا ک او با موه اچار سالچار سفتشمشه و موزونی نی بیزو تست درو خای سفیدر آبیت یا همون آرومش مستنوی اشکالی ندره دا هالی کتدلت شکسته بود.

چند بار خندیدی فقط پرهینی کباس نکنی.

بکو زاشتی.

چند بار گفتی خوبم دا هالی که هتنی می دنستی چتوبات نفست بکشی

گاهی مباری هف سیرابته

ارامش زاهری رو به هرگت هر جیه می دم دستائمه فبهش میگیم دروقه سفید دروغ بزاهار بی ختر پنییت بسیار خوب امازخمی امیک

دروغ سفید یعنی بگی مرهد نستن.

چنیمی خای اون یکی از از اگون احکونه.

یعنی خایت کامفلکت تازاد نری.

یعنی لبخان پزانی و بیی مهمنیس چوستان های می ترسی

یعنی نخشیق انسان بیتا و قو در کنان در بازی کنی

چون باو آدری که اگی خود وغیت رو زندگی کنی بیون کنی نخشيیک انسان بیتا وقو در کنند اربازی کنی چون با وردری که اگه خود وقیت رو زندگی کنی بیان کنی نشن بیدی

اش کترابت اپ بیم میره یا دستیاد از بیم میره یا شخلتها دست میدی گا هی فکم کنیم انسکو تو لابخانده یه نبلاق

یه نیم بوزوگ شده

یه یاد گرفتم آقلانت هر باخورت کنه

اما پشتین اقلانیات زاهری اقلاب مابقه یک رو ده که ترسی دهی کچلوی نشسته. کدکی که یاد کرفت اگه اصوصات شروبیگه دیگید استاشتنینست میدنی دروغ سفیت همن لحسیگه کم خیبیگی این افتارتون رو هتام که اعت دلی بجاش میگی ای بی نع دره منام فکنمه از اره هست ساسته ی از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از از ا نترم رووطر نجات میدیم. مالی روه رووطر اارومارون درمی کشیم درمه بیمی بریم.

چون اشک بسده غاتزند از دسته ایمه.

نبالب خانه ایمه از نویت حزوهور.

نباد روغ سفیت.

شایت هیچ کدمه منیت باتیم نداشتبشیمان، اما هر غیتین که دروخای سفیت زخای سیا هیدر در نمیسازن.

زخمای که سال هوابات ادل خستی سعدي یا فاصل ترابت خودش رو نشون میدن

حلدر ام نختی تههیل کچی کر را باشن اختیر اجب دروخ سفید و رزاهر بسیار سادست اما ریشاش خیلی ام اختاره الا تین که من مزر برین به زاد انت خاب که اردام نکه خلی و اختامی به دم که آدمه بروحاتی دروغ ميان تازا هور می کنن تارف می کنن و این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این از مستید از از از از اوده و اختی ناره هات بودهیم

...