مستو با تیلام کدی مجای نرس می مستی راستی

شایت فرد اخبش این جای زخمی را دیمی اما

سالام دوستان من روم هستان و خوشه مدین ببانم ای مستی راستی

این روز راستیش خو همجی که همتون مطواجه هستین بریمان و دوستان و مه منان خلی ساخت بات و اختو اما نصوح بات کر دن دا مرد مستیول و اتفاقی دارتوی ایران میوف دووالی

شما هم چنان با اشخو با مه را بونی کلی بیم بریمان و ایس فرستان و دا مرد ایم اشخو اروز هاتون از ایدان اوزو ده پس فردو از از از پیغاموی کباری هم باتان دوستین و اما فکم کنگتو این دوران خلی بیحتم شلک بیشتر این پلات فون و این فازور بشما هات بیدام

حال از کاریم هراز گایم دوستانی دا دیاری راوان شنوستی کسی کسی که به تون بیادی کمائکی با کونه به ماجه آگا هی بیشتری به ده چه از راوز بار خور تتسی از رفتو با خواد من با دیگاران همیچ از خوچی کمائک مکن هکدون دارون هاتی دارته حانه ایوان هست پیکم کنم دریم دریم و اگن کنی درده هم هی جلومی زریم که هل هم هور برحته ابانش و به امید اون روزی که

میه مونه امرد زمید دوسته ازیزی کبو هم دیگی تازا شنشدی

و خیید اخلیم خوش هالم که تابتما نغابول کردن که امرد زینجا باشن

خانمه دکتور لاله مه راد که مؤسس مرکه زخوشه نتسید جوی

دعیل و سمدرس هستش ایشن رامن شناز

و شایتوی بردم هی مختلفی توین چام اخطموص رب اچنی تویه سفی اینسجرگرام ایشونم

دکتور لاله مه راد دکتور دات لاله مه راد اگر اشتا با نکونام

میتونی فعالی تازشونه باشتر دو مؤلکونی دا خیرم بما شخصی و خیری

آدم ایدیگی فکام خیری که دیگیچ از تام مینس احساختی اونگت سمدرس

ایش او تامومه خودش ناسی و تامومه سوخ با تازشون و حرف اشون بره کسی که

موت خسیسه تویه حوزیل آبا شنازی که مهار بطونه که ایزر ارامش

بشتاری دوشت باشم تو زندگونی زر تامار کوز و شفوفیاته بشتاری نسوا بخود

مو و اترافا من دوشت باشم چون خیلی توی اندوران فیشارک با هم امیادش

داخل ایرام اشتیم کتابیاتان سد میلیم بار بشتار از مو حایک خارج از ایران استیم

و امان وغنت هازیم می کونام تاموم با با خواه رو بارده رو با دارو با دارو با چایش

و جوابون که تامغابل اینزون استادان و باریه حق با خودش

دواران میجنگا مو بشتار و غن نخشی نفقد دریم که فرست دایش امار بولند

...