تو دری ما چه دلیما دسته نمشه کنده نمشه دبسته

روزی آ شرع ارقی جول فای نمشه دخور ده نمشه دنسته

سلام

این بسته یقومی انتنز پر ده زیسته

نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمشه نمش

تنس بردزي پادکف سدار باری تانزدار باری تانزهم که ماناش مشه خسه خیرن سکسی بخنده نه و لخب روال ان مده که چیزا خنددار بود چش مگیم شمم بخندده تیدسه

مجر این اپیز ات بر می گرده به چندین سال پیش مجره از ایک کیلیپی ویرال بروله شو جبونه شروی شود یه کیلیپه همه گیر

اویتی کیلیپ امنا بوده ویس بود سده یه جبون یه غزل تانز رومانتیگ بلاحجه اصفانی میخون

و چهگت این شهر خوب بود چهگت شیرین و در این حال چهگت رومانتیگ بود

خوب من شعران اتانز نمیز روم اشناصم تاگ ربن ولی این یکی رو اصلا نمیش ناختم

از هر کیم پورسیدم نمیدن از کیه جو سجو کردم ولینه پیدا نشوت که نشوت

گزاشته گزاشته این که چند سال پیش بابا که راجبی روی این شهر آحنگ سازی کردو خوند

شعر شو هم بخطره کس به اجازه بلخره پیدا کرده بود

صاحب ش پیدا شود ولینه اون جبون بلکه آدمی دونیادی ده بود

یعنی اون سدع ایش شعر اون شر نبود اصلا

حالا چی که کردم ساحب شو او بودم توی تانز پردزی

ویدر ساله حزار سیساد سیو هش در ماخشه رخوز استان و داریک خانودی پورجم یا چش پید جهانگشون

چیز خاص سیندید مند خواهرش آزاده که او هم به همین سب چش پید جهانگشونی بود

مادر زاد نبی نبود

پیدا رش کار گر شرکت نفت و خلی اصرار داش که از کندر آزاده مسل باغی با چا هدر سیو خوند

و لی کچه ام کانتی بل تحسی لیونات و ماخشهر و کلم خوز استان و جود نداش اندور

پیدر کار زغلمی برداشتی و نامی بمجلی اومید ایران نبشت با این مز مونچه اگر چه وزشه

...