چردر ایران مرسم مهررم

هرسال باشور بشتری برگوزار مشافت

رازم مندگاری ازلام منارسکی وین این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این این ا مارک سیست فرن سبی بنامه هنری لفبوخ تاریق نزر شریق بودند.

انجامیش ناز کفت چیمی مند از دین اگر نتاواند برپای مقنها و نام حيش تجست سودیابت.

آیا تو لخومینی هم گفت مهر چیداریم ازین مهر رمس

مهر رم بسسفر از که سلام رو زندنگ احتاشتست

اگر هنری لفبوخ شاهد مرسم مهر رم در سالیانه اخير دری رمبود

و بازنموی سفرست که سلام را زندنگ احتاشتست. اگر هنری لفبوخ شاهد مرسوم مهرام درسالیانه

اخير دری رامبود و باز نمائیه هادسی کربالا

باستواده ز نمادها و مرسومشی ایرى نزار مکر بر نزر خود بشر مصر مشوط.

اما آمیت نمادها و مرسمشی ای ایک چیزست

راز مندگاریونها چیزی دیگر.

تراشورا و دن نمادها و نامها ایزست رازم مندگاریونها چیزی دیگر.

تراشورا و در نمادها و نامهای چون پنچتن و کربالا چی چیز نافتست.

کبراگ مزحفه نا هاده هی چون مرجائیت

و براگ مخالفهت گستردبه هزور شریعت در زندگی شخصی

این نامها ونمه هادها کمقان گیرائی خدرا هیفس کردن

این مزرابه مهمان هاین ه گیرای خدرا هیفس کردن

این مزرابا مهمانها این هفس ترمیان مگوزاریم احمد کازمیه موسابی پجوش کرد حاری خشیه بهار دا وری استاد تاریخاد یاده کالفورنیا و رسول نفسیج آمیشن از در ویجنیا یا امیدید خوشام دید.

آئی مصمیشن از درشیه از همون اپتدا این آدر احمید داشته یه ازید جائین احمید یافت و ازید جائین ربند احمت یافتنیه این مراسی مومانا سکون نموات هاشورشوت.

باستالان باشومان و بینندگون ازیز

انتتدیجن با دندر سالها یبت شد حدود پنجو هستال بت شورشوت و مدریم در دری دیلمیان که دریم که بسان دو کن حاشرم شه و مرسمی از ادری تاحتی امن ندسته گردانی

...