مترسی ازندگی افارسی تاکتیم می کنهت این فیل سوفی ایک اک کم ایک می کنه بپول سر مویداری و جواومه افصار گو سختامون فکر کنی.

اپیکور در سیستادو چهلو یک بیش از میلات تاریونان بیدونیامت. چیزی کم اشه رشکرد ان بود که عمرش رسارف بوزوگ ترین ماماکرد. چی چیزی مردوم رو خوش هال می کنه

فالسفی پیش ازون بس کرده بودن

که چیزی آدم هارو خوبا نیک سفال می کنه. فلسفه پیش ازون باش کرده بودن کچه چیزی آدم هارو خوبا نیک سفت می کنه.

اپیکور تارجیگ داد آوامل شایدی خوشی برسکنه. مطاسفانه هتا اوم مغهم دونیاد هل خوخ خبی سود و وقتی مردم شنیدن که پیکور مدرسی تسیز گرد تاشادی خوشی رومتال کنه براش هصابی هرفتر بوده.

شایات ر که اپیکور مدرسی تسیز کردی تاشادی خوشی رومتالی کنه براش هصابی هرفتر ورده. شایات را آفتاد که مدرسی ده شبان روز پوشت سره هم مهمنیمیده و حرشب بساط شهوات رانی برال. ایکی از منتغدین اشکوفکر روائیت اپی کور در یک شب با دختاران باکره اجده بار در بستر بکامده الرسد

ولي این خطاران باکره هش دا بار در بستر بکامدل رسده.

و لی ان خباران بود.

اپیکور و گروهش شادی رومتالی مکردن. اما در نهایت متانت و هو شیاری. این فیل سفتان ها دو دست لبستاش و قزاش نون و زیطون و در مابا غرخاز کمی پانی رود

و در موردم مسائل او تار خاب همیش با اهتیات مگوفت کب فلسف از زباش کرده.

باده زون که سال ها سبوران ریشا های شاد روموطال ایک ارد، و تدادی نتیجی انگلابی رسید در بارینکه و سایل لزات چیم.

کفک مغفق کردن بخوشی سا اشتباه بزور کمی کنیم.

اولن کت هزاورم کنیم خوش حالی بات چیم. قفک مغف فکردن بخوشی سئشت باه بزور کم کنیم.

اولن کت هسوارم کنیم خوش حالی بمانید ااشتن رابابت رومانتیک و جنسیه.

وليه پیکور دورو بارشن نگاکی ارد

و جوفتها یقام گینز یادید

را وابتی پر از حصادت سوطفا هم خیانت و تلخی

هم زمان دید کت دوس تیقی رجنسی چکت زیبتر

اینک مرید کت دوسیقی رجنسی چکت زیبتره.

اینکم مردم با دوسطاشن چکت شرفت من دانه

بدون ادعائم مالکیت رفتار مقنن. اینگار کتابی ات این سندر رب آبت دوستانه از همیشن نازن انتره

تانه هم اشکلی که بی کورتاش کستاد این بود که ما دوستان منو کم می بینم

...